अपूर्ण प्रेम भाग ३ – प्रेमकथा (इंद्रजित नाझरे)

मराठीमाती डॉट कॉम परिवाराचे नोंदणीकृत सभासद लेखक इंद्रजित नाझरे यांची अपूर्ण प्रेम भाग ३ ही मराठी प्रेमकथा.

कधी भांडणांतून, कधी हसण्यातून… आणि कधी स्वप्नांतून उमलणारं प्रेम. अपूर्ण प्रेमाच्या या टप्प्यावर भावनांना आता नवं, अनपेक्षित वळण मिळतं...

अपूर्ण प्रेम भाग ३

इंद्रजित नाझरे (इचलकरंजी, महाराष्ट्र)

प्रस्तावना

प्रेमाची सुरुवात नेहमीच शांत आणि सुंदर नसते—कधी ती टक्कर देत, चिडवत आणि आव्हान देत पुढे सरकते. मिनाक्षीच्या आयुष्यातील हा प्रवास तसाच आहे—स्वतःला न कळता ती एका नात्याकडे ओढली जाते. आठवणी, योगायोग आणि पुन्हा भेटी यांतून एक वेगळं नातं आकार घेतं. पण या आनंदी क्षणांमध्येही अनिश्चिततेची एक हलकीशी छाया कायम आहे. ही कथा आहे त्या क्षणांची, जिथे हृदय आधी मान्य करतं आणि मन नंतर.

मिनाक्षी पर्व मिनाक्षी दुसानिस, देवराज वामनाचार्य आणि अदिती परांजपे—या तिन्ही मनांची कथा आता एका नव्या वळणावर येते. सकाळची वेळ. मिनाक्षीचा फोन सायलेंट मोडवर असतो. ती उठून मोबाईल पाहते, तर तिची कॉलेजमधील मैत्रीण केतकी कुमठेकरचे सलग मिस्ड कॉल्स आणि मेसेजेस दिसतात. तब्बल तीन वर्षांनी आलेला हा संपर्क तिला आश्चर्यचकित करतो. ती लगेच केतकीला फोन करते. केतकी आनंदाने सांगते की तिचं लग्न ठरलं आहे—अंकुश पाटणकरसोबत. कॉलेजमध्ये सतत भांडण करणारे हे दोघे आता लग्नबंधनात अडकणार, ही गोष्ट मिनाक्षीला आश्चर्यचकित करते. पण आयुष्याच्या वळणांवर नाती कशी बदलतात, याची जाणीव तिला होते. केतकी मिनाक्षीला हरिहरेश्वर येथे होणाऱ्या डेस्टिनेशन वेडिंगसाठी आग्रहाने निमंत्रण देते, आणि मिनाक्षीही ते स्वीकारते. काही दिवसांनी मिनाक्षी केतकीच्या लग्नासाठी कोकणात जाते. निसर्गाच्या सान्निध्यात लग्नसोहळ्याची धामधूम सुरू असते—हळद, मेहंदी आणि इतर कार्यक्रमांमध्ये सगळे रमलेले असतात. मेहंदीच्या कार्यक्रमात अचानक तिची नजर एका ओळखीच्या चेहऱ्यावर थांबते—देवराज. तो वराचा मित्र म्हणून तिथे आलेला असतो. दोघांची नजरानजर होते आणि आश्चर्याचा एक क्षण दोघांमध्ये सामायिक होतो. त्यांच्या भेटीत नेहमीसारखीच खट्याळ चेष्टा सुरू होते. एकमेकांवर उपहासात्मक टोमणे मारत ते जुगलबंदी करतात. या खेळात देवराज वरचढ ठरतो, पण मिनाक्षी मनात थोडा रुसवा धरते. त्यांच्या नात्यातील ही खट्याळ ताणतणावच त्यांना अधिक जवळ आणू लागतो. लग्न समारंभानंतर काही दिवसांनी मिनाक्षीला एक गुलाबाचा गुच्छ आणि पत्र मिळतं. त्यात एका ठिकाणी भेटण्याचं निमंत्रण असतं. ती मनोमन ओळखते की हे देवराजचं काम आहे. ठरलेल्या ठिकाणी ती पोहोचते. वातावरणात एक हलकीशी उत्सुकता आणि ताण असतो. गिटारच्या सुरांमध्ये देवराज तिच्यासमोर येतो. काही क्षणांच्या शांततेनंतर तो तिच्यासमोर आपलं मन मोकळं करतो. मिनाक्षीही आपल्या भावना स्वीकारते. त्या क्षणी दोघांच्या नात्याला एक नाव मिळतं—प्रेम. त्या भेटीनंतरही मिनाक्षी त्या आठवणींमध्ये रमलेली असते. तिच्या मनात स्वप्नं रंगू लागतात. देवराजसोबतच्या तिच्या नात्याला ती भविष्यातील स्वरूप देऊ लागते. तिच्या मनात लग्नाची चाहूल लागते, आणि त्या विचारांनी ती आनंदित होते. मिनाक्षी पर्व समाप्त…

संपादकीय विश्लेषण

या भागात कथानकाचा स्वर स्पष्टपणे बदलतो. पहिल्या दोन भागांमध्ये जिथे भावनांचा उगम आणि गुंतागुंत दिसत होती, तिथे या भागात प्रेम अधिक खेळकर आणि उत्साही रूपात समोर येतं. मिनाक्षी आणि देवराज यांच्यातील नातं चिडवाचिडवी, संवाद आणि सामायिक क्षणांतून नैसर्गिकरीत्या विकसित होतं. कथेतील योगायोगांचा वापर विशेष लक्षवेधी आहे. हरिहरेश्वरमधील अनपेक्षित भेट ही केवळ कथानक पुढे नेणारी घटना नसून, नात्याला गती देणारा टप्पा ठरते. त्या वातावरणाचं वर्णन—निसर्ग, लग्नाची धामधूम आणि हलकीफुलकी जुगलबंदी—हे सगळं एक जिवंत दृश्य उभं करतं. मिनाक्षीचं पात्र या भागात अधिक खुलतं. तिचा आत्मविश्वास, तिची खट्याळ वृत्ती आणि प्रेमाकडे पाहण्याचा तिचा दृष्टीकोन स्पष्ट होतो. ती केवळ प्रतिक्रिया देणारी व्यक्ती नसून, स्वतःच्या भावनांची जाणीव ठेवणारी आणि त्यांना स्वीकारणारी व्यक्ती म्हणून समोर येते. तथापि, या भागातील गोड आणि सुखद क्षणांमागे एक सूक्ष्म ताण कायम राहतो. कारण वाचकाला आधीच माहिती आहे की ही कथा अपूर्णतेकडे झुकणारी आहे. त्यामुळे या आनंदी टप्प्यालाही एक वेगळीच भावनिक खोली प्राप्त होते—जणू काही येणाऱ्या वादळापूर्वीची शांतता. सारांश: खेळकर भेटीतून उमललेलं प्रेम, भविष्याची स्वप्नं रंगवायला भाग पाडतं.

— हर्षद खंदारे (निर्माते-मुख्य संपादक, मराठीमाती डॉट कॉम)

इंद्रजित नाझरे यांचे इतर लेखन वाचा:

अक्षरमंच - मुक्त विचारपीठ

मराठीमाती डॉट कॉमच्या मुक्त विचारपीठाचा भाग बना — लेखक, संकलक, स्वयंसेवक किंवा इंटर्न म्हणून सामील होण्यासाठी आजच नोंदणी करा.
अधिक माहितीसाठी आम्हाला +९१ ९३२ ६०५ २५५२ येथे संपर्क साधा.