भुंगा आणि चिमणी - इसापनीती कथा

भुंगा आणि चिमणी, इसापनीती कथा - [Bhau Aani Bahin, Isapniti Katha] सर्व मनासारखे होत नाही; तर जे अर्धेमुर्धे होईल त्यातच संतोष मानावा.

एकदा एक भुंगा गुंजारव करीत इकडून तिकडे फिरत होता.

त्याला एक चिमणी म्हणाली, ‘मूर्खा, तू जो एकसारखा आपला एकच एक आवाज काढीत बसतोस तो काय म्हणून? वसंत ऋतूत पंचम गाणारी कोकिळ अथवा हिरव्यागार झाडाच्या फांदीवर बसून लकेऱ्या मारणारा बुलबुल यांची बरोबरी तुझ्याने कधी तरी करवेल काय? तसे होत नसेल तर आपला भिकार सूर एकसारखा काढून लोकांना कंटाळा का आणावा?’ भुंगा म्हणाला, ‘चिमुताई, परमेश्वराने या जगात प्रत्येक व्यक्तीत निराळेपणा ठेवला आहे.’

वैचित्र्य असणे हाच जगाचा नियम आहे. दुसऱ्याचा हेवा न करता त्याने आप आपल्या शक्तीचा उपयोग केला तर त्यात वाईट काय आहे. जेव्हा कोकिळेचे गाणे बंद पडते व बुलबुल मुका होतो अशा ऋतूत एखादया सुंदर बागेची निर्जनता भासू न देण्यात मज गरिबाचा उपयोग होतो.’

तात्पर्य: सर्व मनासारखे होत नाही; तर जे अर्धेमुर्धे होईल त्यातच संतोष मानावा.

संपादक मंडळ
२००२ । मराठीमाती डॉट कॉम । पुणे
संपादक मंडळाद्वारे विविध विभागांतील साहित्याचे संपादन, पुनर्लेखन आणि संदर्भासहित नवीन लेखन केले जाते.
अधिक माहिती पहा । सर्व लेखन पहा