श्रावणसण - मराठी कविता

श्रावणसण, मराठी कविता - [Shravansan, Marathi Kavita] हलक्या हलक्या पावसात गोड कोवळं ऊन, तळ्याकाठच्या मंदिरातून कीर्तनाची धून.
श्रावणसण - मराठी कविता | Shravansan - Marathi Kavita
हलक्या हलक्या पावसात गोड कोवळं ऊन
तळ्याकाठच्या मंदिरातून कीर्तनाची धून
घरात पसरलेला नाजूकसा चंदनधुपाचा वास
संगमरवरी देवघरापुढे दिव्यांची आरास

शाळांना सुट्या पाठोपाठ सण
सवाष्णीसाठी साठवलेला नारळ आणि खण
दारावरती आंब्याचं हिरवंगार तोरण
आठवणींचं अत्तर घेऊन आला बघ श्रावण

पहाटेची कधीतरी उठलेली माझी आई
स्वयंपाक करू की देवपूजा करू तिला सगळीच घाई
चमचम सड्यावर पांढरीशुभ्र रांगोळी
तुळशीपत्रांनी सजवलेला स्वयंपाक तिचा सोवळी

सकाळी सहापासून शिटी देणारा कुकर
पुरणाच्या डाळीचा सुगंध त्याच्या वाफेवर
मग कूच करून येतात जायफळ आणि वेलदोडे
पुरणयंत्रातल्या पुरणासोबत म्हणू लागतात सुगंधी पाढे

पूजा आटोपल्यावर कार्यक्रम असतो श्रावणातल्या कहाण्यांचा
शिवामुठीची, दिव्यांच्या अवसेची, आस्वाद मोठा रंजकतेचा
आवडतीला भरजरी कपडे, नावडत्या राणीला मात्र सगळंकाही जीर्ण
पण शेवटी सगळ्या कहाण्या पाच उत्तरी सुफळ संपूर्ण

सण तसा लहानसा, पण ताट नैवेद्याचं चांदीचं
त्याच बाजूला लहानसं गाईसाठी गोग्रासाचं
नुकत्याच कढवलेल्या तुपाचा वास खूपच संवादी
वरणभातावर वाहतं जसं देखाव्यातली नदी

सवाष्णबाईला नमस्कार केल्यावर ती घेई घास
तोपर्यंत भुकेनं व्याकूळ आम्हा भावांचे श्वास
पण नंतर आई वाढते फुगलेली गरम पोळी
कढी, पातळभाजी, चटण्या, कोशिंबीर चंगळ असते त्यावेळी

शांत, सुखाने पोटभर खाल्यावर गोडधोड लागतं अंगी
मनसोक्त लाड करून अन्नपूर्णा पोरांना धाडते जिवतीसंगी
भावाशी दुपारी खेळता खेळता नकळत झोप लागते
श्रावणसणांची ही दिनचर्या अजूनही मनात तशीच जागते


रोहित साठे | Rohit Sathe
सभासद, मराठीमाती डॉट कॉम
मराठी कविता या विभागात लेखन.

टिप्पणी पोस्ट करा

स्पॅम टिप्पण्या टाळण्यासाठी, सर्व टिप्पण्या प्रदर्शित करण्यापूर्वी नियंत्रित केल्या जातात.