मी नाव शोधतो आहे

मी नाव शोधतो आहे, अनुभव कथन [Me Naav Shodhato Aahe, Anubhav Kathan] पुलावरून घरी परत येताना नदीच्या तीराच्या एका वळणावर ने-आण करणारी ती नाव मातीमध्ये रुतून बसलेली दिसते.

मी नाव शोधतो आहे - अनुभव कथन | Me Naav Shodhato Aahe - Anubhav Kathan

कृत्रिम वॉटर पार्कला नदीच्या अथांग आनंदाची सर येणार नाही

मी कुणी चित्रकार नाही; मी कधीच चित्रकलेत रस दाखवला नाही, लहानपणापासूनचं माझं आणि सगळ्यांचं एक आवडतं कॉमन चित्र; एक नदी वाहते आहे.
एक छोटसं मंदिर आणि पिंपळाचा पार.
एक नावाडी नदीच्या पात्राच्या मधोमध नाव वल्हवत आहे.
घाटावर बायका धुणं धूत आहे.
जनावरं नदीत पोहत आहेत.
निळ्या आकाशात चिटपाखरं गगन भरारी घेत आहेत.

हे असं चित्र पाहिलं कि मला माझे गावाकडचे दिवस आठवतात. मुरगुडचा ‘मंगळवारचा आठवडी बाजार’ माझ्या गावापासून म्हणजे ‘वाघापुर’ पासून दोन कोस दूर.

हातातली नायलॉनची पिशवी हलवत बिनधास्त आईच्या मागोमाग शेतातल्या पायवाटेनं चाललोय. सूर्य डोक्यावर आहे. उन्हाच्या झळा खूप त्रास देताहेत त्यामुळं हातातली नायलॉनची पिशवी डोक्यावर घेतलीये. तरीही उन्हाच्या झळा लागत आहेतच पण मनातलं जिवंत चित्र बघण्याच्या ओढीनं त्या फिक्या पडत आहेत. शेतातल्या पायवाटेनं ऊस बाजूला सारून माझी स्वारी आईच्या पावलो पावली चाललीये. घरापासून दहा पंधरा मिनिटं चालल्यानंतर शत पावलांच्या अंतरावर वेदगंगा नदीच्या पात्राची चाहूल लागतीये आणि हळूहळू माझ्या मनातलं चित्र सत्यात अवतरलयं.

तेच चित्र; तुमचं आमचं कॉमन.
एक नावाडी नदीच्या पात्राच्या मधोमध नाव वल्हवत आहे. घाटावर बायका धुणे धूत आहेत. जनावरं नदीत पोहत आहेत. निळ्या आकाशात चिटपाखरं गगन भरारी घेत आहेत.

नदीच्या दरडेवरून आईचा हात धरून खाली नदीपात्रात उतरतोय. नावेमध्ये चढण्यासाठी कुणीतरी मदतीचा हात पुढे केलाय. नावेमध्ये चढल्या नंतर नावेच्या मध्ये उभे राहून नावाड्याला ‘चलो’ असं म्हणत दिमाखात कोलंबस असल्यासारखं स्वतःला फील करतोय. नाव पुढे पुढे जातीये आणि नदीचं पाणी आपसूकचं बाजूला होतंय.

गावामध्ये दहावीपर्यंतच शाळा असल्यानं अकरावीला मुरगूड मधेच प्रवेश घेतला. मग त्या नावेचं आणि माझं दररोजचच भेटणं. हिंवाळ्याच्या सकाळी सातच्या आसपास आम्ही मित्र धुक्यातून पायवाट शोधत कॉलेजला जायला निघायचो. इतकं धुकं पडलेलं असायचं कि समोरचं सुद्धा काही दिसत नसायचं. अशा वेळी नदीच्या तीरावर पोहाचल्यानंतर नाव पलीकडे असली तरी सुद्धा दिसायची नाही. मग मुसाफिरांना सोडून नावाडी परत येतोय असं पुसटसं चित्र दिसायचं.

नाव तशी खूप मोठी होती. एका वेळी वीस-पंचवीस प्रवासी आरामात प्रवास करू शकतील एवढी; त्यावेळी कॉलेजला जाणाऱ्या मुलीही असायच्या. अशावेळी ऐन तारुण्यात आलेल्या आमच्यासारख्यांचा कोणी कोलंबस झाला नसेल तर नवलच. नाव चालू झाली की मुली बावरून नावेच्या मधोमध उभ्या रहायच्या, आणि आमच्यासारखे तटरक्षक नावेच्या कडेला. एकंदरीत ते आल्हाददायक वातावरण आठवून माझ्यासाठी आजकालचे मी फिरलेले पिकनिक स्पॉट सुद्धा फिके पडतील. अशी ती आमची नाव.

उन्हाळ्यातल्या दुपारी कॉलेज मधून परत येताना आम्ही मित्र घामेजलेलो आणि भुकेलेलो असायचो. त्यावेळी कारखान्याला जाणारा ऊसाचा ट्रक्टर दिसला कि, ऊसाची पेरं मोडून मनसोक्त खात चालायचो. नावेमध्ये चढल्यानंतर पाठीवरची सॅक खाली ठेऊन उसासा टाकत बसायचो. नावाड्यानं ठेवलेल्या मोग्यातलं पाणी प्यायचो. तो मोगा म्हणजे आमची पाणपोईच आणि नावाडी म्हणजे आमचा किसुदा. आदरानं आम्ही त्याला किश्या म्हणायचो (अजूनही म्हणतोय) मग तो आमच्याकडून एक रुपया मागायचा. पन्नास पैसे जायचे आणि पन्नास पैसे यायचे ‘कालचं पण राहिल्यात’ दोन रुपये पुढे सरकायचे ‘परवाचं पण राहिल्यात.’ असा आमचा व्यवहार आणि आमच्या ‘पॉकेट मनी’ ला पडलेली ठिगळं.

दुपारच्या वक्तास नदीवर सामसूम असायचं. अशावेळी नाव नदीच्या बरोबर मधोमध नेऊन थांबवायची. कपडे काढायचे. सॅक व कपडे नावेच्या आतमध्ये ठेवायचे. मग धावत येऊन नावेच्या कडेवरून पाण्यात सुळकी घ्यायची (सैराटमधील हिरोची सुळकी पहिली कि आजही जुने दिवस समोर येतात). खोलपर्यंत, दूरपर्यंत सुळकी जायची. पाण्यातून डोके बाहेर काढून थोड्या अंतरापर्यंत पोहत जायचं आणि थांबून केस झटकायचे. कित्ती मजा! हे सर्व आता आठवलं तरी केस ओलेच आहेत असं वाटतं (कृत्रिम वॉटर पार्कला नदीच्या अथांग आनंदाची सर येणार नाही). मनसोक्त पोहून झाल्यानंतर पोटामध्ये भुकेने आग व्हायची. नदीतून वाहत आलेले नारळ घेऊन तीरावर यायचं. त्याची शेंडी काढायची, नारळ फोडायचा, त्यातलं अमृतपाणी घटाघट पिऊन घ्यायचं (हेच आमचं Supplementary Drink). खोबऱ्याला भकलातून वेगळं न करताच दातानं कुरतडून खायचं. पोट भरल्यानंतर खोबरं उरलच तर ‘किसुदा, हे घे’ म्हणत; नावेच्या दिशेने आकाशात फेकायचं. ते बरोबर नावेत जाऊन पडायचं; कधीकधी पाण्यातही.

मनसोक्त पोहून, खाऊन झाल्यानंतर नावेमध्ये येऊन उन्हाने अंग सुकवण्यासाठी उघडेच नावेच्या काठावर पाय अलगद खाली नदीच्या पात्रात सोडून बसायचं आणि पायाला पाण्याला स्पर्श करण्याचा प्रयत्न करत पाय हलवायचे.

मंदिराच्या बाजूने येणाऱ्या रस्त्याला मुली नावेकडे येताना दिसल्या कि किसुदा आम्हाला आरोळी द्यायचा ‘आऽऽरं हि आली बघ, तीऽऽ आली बघ’ अशा वेळी सुकलेल्या अंगाचा विचार न करता आमचं अर्धनग्न शरीर पुन्हा पाण्यामध्ये सुळकी घ्यायचं आणि वेगानं पोहत जाऊन दूर पाण्यामध्ये तरंगत रहायचं. मुली गेल्याचा अंदाज घेऊन, हळूहळू चोरट्या नजरेनं नावेमध्ये परत यायचं. पुन्हा असं होऊ नये म्हणून गडबडीमध्येच कपडे घालायचे अन् सॅक खांद्याला अडकवून ‘येतो किसुदा’ असं म्हणत दरड चढायची आणि पाय घराकडे वळायचे

वाघापूरहून मुरगुडला वाहने जाण्यासाठी पुलाची गरज होती. त्यामुळे तिथे लाखो रुपये खर्च करून पूल बांधला. नदीकडे जाणारा कच्चा रस्ता पक्का डांबरी झाला. दळणवळणाची साधने वाढली. गावातून जाणारे हे पक्के रस्ते गावाला विकासाकडे घेऊन चाललेत. छोट्या शहराला गाव जोडल्यामुळे गावाच्या विकासाचा आलेख वरवर जातोय. वेळेची बचत होतीये. एकंदरीत गावाची प्रगती होतीये.

सुट्टीला गावी गेलो कि मी या पुलावर नक्की जातो. पुलवजा नदीचं सौंदर्य अजूनही तसचं टिकून आहे. अजूनही तिथे गेल्यावर पुर्वीसारखच अल्हाददायक वाटतं.

पुलावरून घरी परत येताना नदीच्या तीराच्या एका वळणावर ने-आण करणारी ती ‘नाव’ मातीमध्ये रुतून बसलेली दिसते. बाजूने गवत उगवलय. तिच्या लाकडाच्या फळ्या तुटल्याहेत, कुजल्याहेत. आज तिची अशी अवस्था बघितली कि दुःख वाटतं.

मला चित्र काढायला फारसं आवडत नसलं तरीही मनाच्या कोपऱ्यात निपचित पडलेलं हे तुमचं आमचं कॉमन चित्र आठवणींच्या कॅनव्हास वरून कधीच पुसलं जाणार नाही, कधीच नाही.

अभिप्राय

ब्लॉगर: 1
Loading...
नाव

अजय दिवटे,1,अनिल गोसावी,2,अनुभव कथन,2,अपर्णा तांबे,7,अब्राहम लिंकन,2,अभंग,1,अमन मुंजेकर,1,अमित पडळकर,4,अमित बाविस्कर,4,अलका खोले,1,अक्षरमंच,111,आईच्या कविता,9,आकाश भुरसे,6,आज,31,आजीच्या कविता,1,आतले बाहेरचे,1,आत्मविश्वासाच्या कविता,1,आनंदाच्या कविता,7,आभिजीत टिळक,2,आरती गांगन,1,आरती शिंदे,5,आरती संग्रह,1,आरोग्य,2,इंद्रजित नाझरे,5,इसापनीती कथा,27,उदय दुदवडकर,1,उमेश कुंभार,6,ऑगस्ट,1,कपील घोलप,2,करमणूक,25,कर्क मुलांची नावे,1,कार्यक्रम,3,किल्ले,1,किशोर चलाख,1,कुठेतरी काहीतरी,1,केदार कुबडे,15,गणपतीच्या आरत्या,1,गण्याचे विनोद,1,गावाकडच्या कविता,6,गोड पदार्थ,2,घरचा वैद्य,2,जीवनशैली,36,जून,1,ज्योती मालुसरे,1,टीझर्स,1,ट्रेलर्स,1,तिच्या कविता,3,तुकाराम गाथा,1,तेजस्विनी देसाई,1,दादासाहेब गवते,1,दिनदर्शिका,23,दिनविशेष,2,दुःखाच्या कविता,9,दैनिक राशिभविष्य,7,निसर्ग कविता,7,पंचांग,14,पाककला,6,पावसाच्या कविता,6,पुणे,2,पोस्टर्स,5,प्रतिक्षा जोशी,1,प्रवासाच्या कविता,1,प्रियांका न्यायाधीश,3,प्रेम कविता,16,प्रेरणादायी कविता,7,फोटो गॅलरी,4,बातम्या,1,बाबाच्या कविता,1,बायकोच्या कविता,1,बालकविता,5,बाळाची मराठी नावे,1,बाळासाहेब गवाणी-पाटील,1,भाग्यवेध,7,मंदिरे,1,मधल्या वेळेचे पदार्थ,1,मनाचे श्लोक,10,मराठी कथा,19,मराठी कविता,83,मराठी गझल,1,मराठी गाणी,1,मराठी चारोळी,1,मराठी चित्रपट,7,मराठी टिव्ही,15,मराठी नाटक,1,मराठी भयकथा,19,मराठी लेख,5,मराठी विनोद,1,मराठी सुविचार,2,मराठीमाती,30,मसाले,2,महाराष्ट्र,15,मांसाहारी पदार्थ,1,माझा बालमित्र,27,मातीतले कोहिनूर,4,मुंबई,1,मुलांची नावे,1,मैत्रीच्या कविता,2,राशिभविष्य,7,राहुल अहिरे,2,रोहित साठे,7,लता मंगेशकर,1,विचारधन,13,विद्या कुडवे,2,विद्या जगताप,2,विनायक मुळम,1,विरह कविता,10,विलास डोईफोडे,1,विशेष,110,विज्ञान तंत्रज्ञान,1,वेदांत कोकड,1,व्यंगचित्रे,4,शांततेच्या कविता,1,शाळेच्या कविता,1,शितल सरोदे,1,शिक्षकांवर कविता,1,श्रावणातल्या कहाण्या,4,श्रीनिवास खळे,1,संघर्षाच्या कविता,2,संजय पाटील,1,संजय सावंत,1,संत तुकाराम,1,संपादकीय,2,संपादकीय व्यंगचित्रे,3,संस्कृती,10,सचिन पोटे,2,सण-उत्सव,4,सणासुदीचे पदार्थ,2,सनी आडेकर,8,सामाजिक कविता,13,साहित्य सेतू,1,साक्षी खडकीकर,8,सुशीला मराठे,1,सैनिकांच्या कविता,1,सैरसपाटा,2,स्त्रोत्रे,1,स्वाती खंदारे,7,ह मुलांची नावे,1,हर्षद खंदारे,9,हर्षदा जोशी,3,हेमा चिटगोपकर,2,
ltr
item
मराठीमाती | माझ्या मातीचे गायन: मी नाव शोधतो आहे
मी नाव शोधतो आहे
मी नाव शोधतो आहे, अनुभव कथन [Me Naav Shodhato Aahe, Anubhav Kathan] पुलावरून घरी परत येताना नदीच्या तीराच्या एका वळणावर ने-आण करणारी ती नाव मातीमध्ये रुतून बसलेली दिसते.
https://4.bp.blogspot.com/-WEKTDRYzekQ/W4lS0-ciVxI/AAAAAAAABXs/YoeaVvmgA7cRWTyyWQHKuuZy5pSRn4MTQCLcBGAs/s1600/me-naav-shodhato-aahe-anubhav-kathan.jpg
https://4.bp.blogspot.com/-WEKTDRYzekQ/W4lS0-ciVxI/AAAAAAAABXs/YoeaVvmgA7cRWTyyWQHKuuZy5pSRn4MTQCLcBGAs/s72-c/me-naav-shodhato-aahe-anubhav-kathan.jpg
मराठीमाती | माझ्या मातीचे गायन
https://www.marathimati.com/2018/08/me-naav-shodhato-aahe-anubhav-kathan.html
https://www.marathimati.com/
https://www.marathimati.com/
https://www.marathimati.com/2018/08/me-naav-shodhato-aahe-anubhav-kathan.html
true
2079427118266147504
UTF-8
सर्व पोस्ट लोड केल्या आहेत कोणत्याही पोस्ट आढळल्या नाहीत सर्व पहा अधिक वाचा उत्तर द्या उत्तर रद्द करा हटवा द्वारे स्वगृह पाने पाने सर्व पहा तुमच्यासाठी सुचवलेले विभाग संग्रह शोधा सर्व पोस्ट आपल्या विनंतीसह कोणतीही पोस्ट जुळणी आढळली नाही स्वगृहाकडे रविवार सोमवार मंगळवार बुधवार गुरुवार शुक्रवार शनिवार रवी सोम मंगळ बुध गुरु शुक्र शनी जानेवारी फेब्रुवारी मार्च एप्रिल मे जून जुलै ऑगस्ट सप्टेंबर ऑक्टोबर नोव्हेंबर डिसेंबर जाने फेब्रु मार्च एप्रि मे जून जुलै ऑग सप्टें ऑक्टो नोव्हें डिसें आत्ताच १ मिनिटापूर्वी $$1$$ minutes ago १ तासापूर्वी $$1$$ hours ago काल $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago ५ आठवड्यांपेक्षा अधिक पूर्वी अनुयायी अनुसरण करा हे दर्जेदार साहित्य अवरोधीत केले आहे STEP 1: Share. STEP 2: Click the link you shared to unlock सर्व कोड कॉपी करा सर्व कोड कॉपी करा सर्व कोड आपल्या क्लिपबोर्डवर कॉपी केला आहे Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy