मन आता थकले - मराठी कविता (चैताली गिते)

मन आता थकले - मराठीमाती डॉट कॉमच्या सभासद कवयित्री श्रीमती चैताली गिते यांची मन आता थकले ही मराठी कविता.

अंतर्मनाच्या थकव्याची आणि भावनांच्या बोथट होत जाण्याची ही हळवी आत्मस्वीकृती आहे...

मन आता थकले

श्रीमती चैताली गिते (मराठा हायस्कूल, नाशिक)

मन सतत हसण्याचा मुखवटा घालत राहते. दुःख इतके खोल जाते की वेदनाही जाणवत नाही. दुसऱ्यांसाठी जगताना स्वतःचे अस्तित्व हरवते. शेवटी मन भावनाशून्य, नि:शब्द आणि थकलेले उरते.

मन आता थकले, शब्दांच्याही समोर हरले. हसत राहिले, सावरत राहिले, “सगळं ठीक आहे” म्हणत स्वतःलाच खोटं सांगत राहिले... मन आता थकले... दुःख इतके खोल गेले की वेदनेलाही वेदना वाटेनाशी झाली. तक्रार नाही, आवाज नाही— फक्त हळूहळू भावना बोथट होत गेल्या... मन आता थकले, दुसऱ्यासाठी जगता जगता स्वतःचे जगणे विसरून गेले... स्वतःचे जगणे कुठे हरवले हे कळलेच नाही... भावनांची किंमत आता मनात राहिली नाही; शब्दांनाही आता आयुष्यात जागा उरली नाही... मन आता थकले... मनाला संवेदना नाही, वेदना नाही; मन आता रडतही नाही... वेदना इतकी खोल गेली आहे की आता दुखणं सुद्धा ओळखीचं वाटत नाही...

संपादकीय विश्लेषण

ही कविता अंतर्मनातील दडपलेल्या वेदनांचा प्रवास दाखवते. “मन आता थकले” ही पुनरुक्ती केवळ थकव्याची जाणीव नसून, ती एक खोल आत्मस्वीकार आहे. सुरुवातीला मन समाजासमोर हसत राहते, स्वतःलाच खोटं सांगत राहते; परंतु कालांतराने दुःख इतके गहिरे होते की संवेदनाच बोथट होतात. येथे वेदनेचा परमोच्च बिंदू म्हणजे वेदनाही न जाणवणे—ही भावनिक शून्यता अधिक भेदक ठरते. दुसऱ्यांसाठी जगताना स्वतःचे अस्तित्व हरवणे ही आधुनिक जीवनातील एक सामान्य पण वेदनादायक अवस्था आहे. शेवटी कविता मनाच्या अशा स्थितीवर येऊन थांबते जिथे अश्रूही थांबतात—आणि हाच नि:शब्दपणा तिच्या भावविश्वाची खरी तीव्रता व्यक्त करतो.

अभिप्राय

तुमची टिप्पणी आमच्यासाठी महत्त्वाची आहे!
तुमचा अभिप्राय / टिप्पणी ही आम्ही कसे कार्य करतो? त्यातील सुधारणांसाठी आणि आम्ही सातत्याने उच्च-गुणवत्तेची सेवा प्रदान करतोय की नाही हे समजून घेण्यासाठी आमच्यासाठी महत्वाची आहे.