Loading ...
/* Dont copy */ body{user-select:none;-moz-user-select:none;-ms-user-select:none;-khtml-user-select:none;-webkit-user-select:none;-webkit-touch-callout:none} pre, code, kbd, .cmC i[rel=pre]{user-select:text;-moz-user-select:text;-ms-user-select:text;-khtml-user-select:text;-webkit-user-select:text;-webkit-touch-callout:text}

नश्वर माणसाच्या अजरामर आठवणी

नश्वर माणसाच्या अजरामर आठवणी - [Mortal Man Immortal Memories] आजच्या स्वार्थी दुनियेत असामान्य त्यागाचे दर्शन घडवणाऱ्या मुलीची हृदयस्पर्शी खरी कहाणी.

नश्वर माणसाच्या अजरामर आठवणी

त्यागाचे दर्शन घडवणाऱ्या मुलीची हृदयस्पर्शी खरी कहाणी

नश्वर माणसाच्या अजरामर आठवणी


सांताक्रूझ पूर्व, मुंबई येथील वाकोला परिसर तसा बहुसंख्य श्रमजीवी कुटुंबांची दाट वस्ती असलेला परिसर. काही ख्रिश्चनांच्या जुन्या पारंपारिक वाड्या आणि काही मोजक्या धनिकांच्या इमारती सोडल्या तर सर्वत्र दारिद्र्याचेच साम्राज्य, एवढ्या लहान खुराड्यासदृश्य नाममात्र व्हेंटिलेशन असलेल्या घरात दाटीवाटीने राहणारे लोक पाहिले की हे श्वास तरी कसा घेतात असा प्रश्न पडावा अशी भयावह परिस्थिती...



त्यातच कोविड महामारीने गेल्या वर्ष - दिड वर्षात आरंभलेल्या नरभक्षक विध्वंसामुळे आर्थिक व्यवस्थेचा पुरता बोजवारा उडालेला. हाताला काम नाही आणि त्यामुळे पोटाला अन्न नाही अशा परिस्थितीत केवळ मरण येत नाही म्हणून जगणारी ही श्रमजीवी जनता असे भीषण चित्र!

ह्या अशा परिस्थितीत वाकोला पोलिस स्टेशन येथे पोलीस निरीक्षक म्हणून नेमणुकीस असताना आर्थिक विषमतेतून द्वैताचे दर्शन घडवणारे आणि मानवी भावविश्वाचे बहुरंगी पदर उलगडून दाखविणारे असंख्य बरेवाईट प्रसंग अनुभवायला मिळाले.

काल अनुभवलेल्या अशाच एका प्रसंगाने माझे अंतर्मन पुरते हेलावून टाकले. तसे पहायचे झाल्यास असे प्रसंग पोलिसांना नवीन नाहीत. डॉक्टरांकरिता रुग्ण आणि पोलिसांकरीता असे प्रसंग रुटीन कामकाजाचाच एक भाग असतो. अशा प्रसंगाकडे साक्षीभावाने पाहून पोलिसांना आपले कर्तव्य करावे लागते. परंतु पोलिसांना जरी पंढरपूरनिवासी परमेश्वराच्या नावाने जरी उपरोधीकपणे संबोधत असले तरी त्याच्यासारखे अठ्ठावीस युगे विटेवर उभे राहून केवळ साक्षीभावाने पहाणे पोलिससेवेतील यकश्चित मानवास कसे बरं जमेल!

काल दिवसपाळी पर्यवेक्षक अधिकारी कर्तव्यावर असताना माझ्या केबिनमध्ये तपासास असलेल्या एका क्लिष्ट गुन्ह्याच्या तपासासंबंधीची कागदपत्रे तयार करण्यात गर्क होतो. तेवढयात... “सर, एक हँगिंग रिपोर्ट झालीय.” अशी वर्दी देणाऱ्या ड्युटी ऑफिसर पोलीस उपनिरीक्षक सातपुतेच्या आवाजाने माझी कामात लागलेली तंद्री भंगली. “नक्की काय झालंय?” मी विचारलं. “काही नाही सर. व्ही. एन. देसाई रुग्णालयातून ड्युटी कॉन्स्टेबलने कळवलंय, एक वीस वर्ष वयाच्या मुलीने शास्त्रीनगर झोपडपट्टीत राहते. घरी कोणी नसताना गळफास लावून घेतला, म्हणून तिच्या नातेवाईकांनी व्ही. एन. देसाई रुग्णालयात उपचाराकरिता आणले असता डॉक्टरांनी ती दाखलपूर्व मयत झाल्याचे घोषित केलंय.” सातपुतेने, असे प्रकार नित्याचे असल्याने शांतपणे आणि संथ लयीत त्याला मिळालेली माहिती सांगितली.

पौगंडावस्थेतील नादान प्रेमापायी प्रियकाराबरोबर पळून जाणे आणि प्रेमभंगातील वैफल्यामुळे तरुण वर्गाने आत्महत्या करणे असे बरेच प्रकार घडत असल्याने, पूर्वानुभवाने मुलीचं वय पहाता बहुतेक प्रेमभंगाचा मामला असावा असा कयास सातपुतेने केला असावा.

“सर, तुम्ही तुमचं काम संपवा तोपर्यंत मी पुढे जाऊन सविस्तर चौकशी करून इनक्वेस्ट आटोपतो आणि काही संशयास्पद असल्यास फोनवर कळवतो.” असे म्हणून सातपुते निघून गेला. मी हाती घेतलेले कामही क्लिष्ट असल्याने पुराव्याची जुळवाजुळव करताना त्यात खंड पडल्यास पुन्हा तो विचारांचा धागा पकडणं कठीण जाईल हा विचार करून हाती घेतलेले काम लवकर आटोपून रुग्णालयास भेट देऊ, काही संशयित असल्यास सातपुते कळविलंच असा विचार करून मी पुन्हा हाती घेतलेल्या तपास कागदपत्रात लक्ष केंद्रित केले.

व्ही. एन. देसाई रुग्णालय तसे पोलीस ठाण्यापासून जास्त दूर नाही. परंतु सातपुते जाऊन बराच वेळ झाला तरी अजून त्याचा फोन आला नाही. घोडखिंडीत लढताना महाराजांच्या तोफांच्या फैरींचे आवाज ऐकण्यासाठी बेचैन झालेल्या बाजीप्रभूंसारखी माझ्या मनाची अवस्था झाली होती आणि तेवढ्यात सातपुतेचा फोन आला.

“सर, संशयास्पद काही नाही. मुलीने ती तिच्या मर्जीने आत्महत्या करीत असलेबाबत सुसाईड नोट लिहून ठेवली आहे. मुलीचे वडील व नातेवाईक मात्र आत्महत्येचे कारण सांगू शकत नाहीत, इनक्वेस्ट पंचनामा पूर्ण होत आलाय तुम्ही थेट घटनास्थळीच या.” सातपुतेने एका दमात परिस्थितीची कल्पना दिली.

एव्हाना माझे कामही आटोपले होते. ताडतोब गाडी बोलावून मी घटनास्थळी जाण्यास निघालो. सातपुतेही इनक्वेस्ट पंचनामा आटोपून घटनास्थळी रवाना झाला होता.

थोड्याच वेळात आम्ही घटनास्थळ असलेल्या शास्त्रीनगर झोपडपट्टीत पोहचलो. अरुंद बोळाच्या दुतर्फा असलेल्या एकास एक लागून असलेल्या घरांमधून वाट काढत त्याच झोपडपट्टीतील एका घराबाहेर असलेल्या जेमतेम अडीच फूट रुंदीच्या लोखंडी जिन्याने पोटमाळ्यावर असलेल्या खोलीत पोहचलो. जेमतेम दहा बाय दहाची खोली असेल. त्यातील एका कोपऱ्यात तीन बाय तीनची मोरी, तिच्या शेजारी असलेल्या खिडकीच्या दोरीवर पडद्याच्या नावाखाली एक जुन्या साडीचा तूकडा घातलेला, गृहोपयोगी स्वयंपाकाची भांडी आणि एका भिंतीलगत रचून ठेवलेल्या बिछान्यांच्या वळकट्या, त्याचे शेजारी कपडे ठेवण्याकरिता ठेवलेल्या बॅगा. एका कोपऱ्यात एक लाकडी टेबल त्याच्यावर व त्याखाली अभ्यासाची वह्या पुस्तके आणि ह्या साऱ्यातून उरलेल्या जेमतेम सात बाय आठ मोकळ्या जागेत आई - वडील, मयत मुलगी वय २० वर्षे, तिची बहीण वय १८ व दोन भाऊ अनुक्रमे वय १९ व १५ वर्षे असा तो सहा जणांचा तो उत्तरप्रदेशीय कुटुंब कबिला रहावयास होता. घरातील कोपरा न कोपरा यजमानांच्या दारिद्र्याचे प्रदर्शन घडवीत होता. परंतु काही असलं तरी त्या लंकेच्या पार्वतीने घर मात्र टापटीप ठेवलं असल्याचं प्रकर्षानं जाणवत होतं.

आजूबाजूच्या रहिवाशांची परिस्थितीही अशीच मिळतीजुळती, उघड्या शेजारी नागडा गेला असा प्रकार. घराच्या छतास असलेल्या लोखंडी अँगलच्या वाशास बांधलेला आणि अर्धवट कापलेल्या स्थितीत लोंबकळणारा एक कापडाचा तुकडा दिसत होता. त्या कपड्याचा उर्वरित भाग खाली जमिनीवर पडला होता. ह्याच कपड्याने मयत मुलीने गळफास लावून घेतल्याचे तिच्या कुटुंबीयांनी आम्हाला सांगितले. सातपुतेने पंचांसमक्ष घटनास्थळाचा पंचनामा करण्यास सुरुवात केली.

परंतु एक प्रश्न आम्हाला सारखा भेडसावत होता की ह्या मुलीने आत्महत्या का बरं केली असावी? काही प्रेमभंगाचा मामला तर नसावा! सातपुतेने नेहमीच्या पद्धतीने प्रश्नाची सरबत्ती सुरू केली. मुलीच्या कुटुंबियांकडून कोणतीही सकारात्मक माहिती मिळत नव्हती. आई - वडिलांच्या डोळ्यातील अश्रूही डोळ्यातच थिजल्याचे दिसत होते. घरात आणि कुटुंबियांच्या निस्तेज, खिन्न चेहऱ्यावर एक गूढ आणि गोठवून टाकणारी शांतता. नाही म्हणायला मयत मुलीचा शाळकरी लहान भाऊ मात्र वयामुळे असेल कदाचीत थोडा खुलून बोलत होता. बाकीची भावंडं मात्र सातपुतेने केलेल्या प्रश्नांच्या सरबत्तीमुळे भेदरून गेली होती.

काहीही झालं तरी मुलीच्या आत्महत्येमागचं कारण शोधणं तर आवश्यकच होतं. त्यामुळे पारंपारिक पोलिसी पद्धत बाजूला ठेवून मी थोडं मानसोपचार तज्ञांच्या भूमिकेत शिरून हे प्रकरण हाताळायचं ठरवलं. याकरिता त्या अशिक्षित आई - बापाच्या अंतर्मनात शिरणं आवश्यक होतं. याकरीता लिडिंग क्वेश्चन न विचारता मयत मुलीलाच केंद्रबिंदू मानून त्यांना तसे भासवू न देता मी त्यांच्या कुटुंबविषयी मुलांच्या शिक्षण, संगोपनाविषयी, आर्थिक परिस्थिती विषयी अवांतर विचारायला सुरुवात केली असता हळूहळू मयत मुलीची भावंडं खुलून एक - एक माहिती सांगत गेली आणि हे विचारत असताना मयत मुलीच्या आईच्या भावनांचा बांध फुटला आणि तिने जी हकीकत सांगितली ती काळीज हेलावून टाकणारी होती.

एरव्ही भावनाप्रधान चित्रपटात पाहायला मिळणारे प्रसंग ह्या कुटुंबाने प्रसंग प्रत्यक्ष अनुभवले होते. मयत मुलीच्या कुटुंबाची आर्थिक परिस्थिती तशी हलाखीचीच, तिच्या मोठया बहिणीचे लग्न पाच वर्षांपूर्वी झालेले. त्यासाठी झालेल्या कर्जाचा बोजा डोक्यावर घेऊन भाड्याने रिक्षा चालविणारा बाप आणि घरोघरी धुणीभांडी करणारी आई असे दोन उपवर मुली आणि शिक्षण घेणारी दोन मुले यांच्या संसार गाडा जिवाच्या आकांताने हाकतायत. चार वर्षांपूर्वी मयत मुलीला अकरावीच्या परीक्षेला बसायचे असेल तर ६,००० रु फी प्रथम भरावी लागेल असे सांगण्यात आले. पोटच्या पोरीचं शैक्षणिक वर्ष वाया जाऊ नये म्हणून बापाने दारोदार भटकून कर्ज मिळविण्याचा प्रयत्न केला परंतु आधीच कर्जबाजारी असलेल्या भणंगास कर्ज ते कोण देणार?

...अखेर कोणा एकास दया येऊन त्याने त्यास ६,००० रु. कर्जाऊ दिले. मयत मुलीच्या आईने ते मयत मुलीस देऊन फी भरण्यास सांगितले. मुलगी ते पैसे घेऊन फी भरण्यास निघाली परंतु वडिलांची आर्थिक परिस्थिती आणि त्यामुळे होणारी कुटुंबाची परवड त्या मुलीचे मन ते पैसे खर्च करण्याची ग्वाही देत नव्हते. बस्स... तिने ठरवलं आणि तशीच माघारी फिरली आणि ते पैसे आपल्या आईकडे आणून दिले आणि “पापा कहांसे कर्जा चुका पाएंगे? उनको बोलो ये पैसे जिनसे लिये है उन्हे वापस करें, मुझे दसवी तक सिखाया उतना काफी है। अब मैं काम करके पापा का हात बटाउंगी। हम मेरे दो छोटे भाईयोंको पढाएंगे।” असे सांगून दुसऱ्या दिवशीपासून धागे कटिंग करण्याच्या कारखान्यात नोकरीस लागली. कोणत्याही शाळेने, तत्ववेत्त्याने नव्हे तर परिस्थितीने शिकवलेलं हे शहाणपण होतं.

वर्ष, दोन वर्षे जातात न जातात तोवर कोविड महामारीचं थैमान सुरू झालं. रोगराई आणि उपासमारीने अनेक कुटुंबांची वाताहत झाली. हे कुटुंबही त्या झंजावातात खिळखिळं झालं.

कोविड महामारीमुळे शाळा बंद आणि पर्याय म्हणून सुरू करण्यात आलेल्या ऑनलाईन शिक्षण पद्धतीत अँड्रॉईड मोबाईल फोनवर लेक्चर्स सुरू करण्यात आल्याने मयत मुलीचा लहान भाऊ मोबाईल फोन घेऊन द्या म्हणून वडिलांकडे हट्ट करू लागला. दोन वेळच्या जेवणाची भ्रांत असणारा बाप, मोबाईल फोन तो कुठून आणणार.

दूध म्हणून पिठाचे पाणी पाजून आपला पुत्र अश्वत्थाम्याची समजूत काढणाऱ्या द्रोणपत्नीप्रमाणे त्या मुलाची आई काही न काही आश्वासन देऊन आपल्या मुलाची समजूत काढत होती. आपल्या आई - बापाची हतबलता आणि अगतिकता मयत मुलीला पहावली नाही. कारण कितीही धावा केला तरी ह्या गरीब सुदाम्याची नड भागवायला कोणी श्रीकृष्ण येणार नव्हता. म्हणून मयत मुलीने कारखान्यात काम करून काटकसरीने जमवलेल्या पैशातून स्वतःसाठी घेतलेली सोन्याची चेन घरात कोणी नसताना गुपचूप आपल्या आईकडे देऊन ती विकून भावास मोबाईल विकत घेऊन देण्याची गळ तिने आपल्या आईस घातली.

लहान वयातच पोटच्या पोरीने दाखविलेली प्रगल्भता पाहून त्या मातेचे डोळे पाणावले. परंतु तिला भावूक होऊन चालणार नव्हते. कारण तिच्या उपवर झालेल्या मयत मुलीसही चांगलं स्थळ सांगून आलं होतं. त्यामुळे लग्नात पोरीच्या अंगावर घालण्याकरिता तो दागिना मोडणे तिच्या आई - वडिलांना परवडणारे नव्हते. त्यामुळे दागिना विकून मोबाईल फोन विकत घेण्याऐवजी त्यांनी मुलाच्या शिक्षणाशी तडजोड करण्याचे ठरविले. मयत मुलीला मात्र आपल्या आई - वडिलांच्या मनाची चाललेली कुतरओढ आणि भावंडांचे होणारे शैक्षणिक कुपोषण पाहवत नव्हते. पूर्वीचे कर्ज फेडण्याकरिता ढोर मेहनत करूनही पुरेसे अर्थार्जन होत नसल्याने दिवसेंदिवस दारिद्र्याच्या चिखलात रुतत चाललेले आई - बाप पाहून त्या स्वाभिमानी आणि संवेदनशील मयत मुलीचं मन विदीर्ण होत होतं.

सतत विचार करून अलीकडे तिला डोकेदुखी व अ‍ॅसिडिटीचा त्रास सुरू झाला होता. आधीच गरिबीने हैराण झालेले आपल्या आई - वडीलांना आपल्या लग्नाकरिता पुन्हा कर्ज काढण्याशिवाय गत्यंतरच रहाणार नाही आणि कर्ज काढलेच तर त्या कर्जाचे सावकारी पाश केवळ तिचे आई - वडीलच नव्हे तर तिच्या भावंडांभोवतीही आवळले जाणार होते आणि आई - वडिलांना सावकारी पाशापासून वाचवण्याकरिता आणि भावंडांचे होत असलेले शैक्षणिक कुपोषण थांबविण्यासाठी तिने आपल्या प्राणांची आहुती देण्याचा निर्णय घेतला. इतका वेळ मौन बाळगलेल्या त्या माऊलीच्या तोंडून अक्षरशः एखाद्या उंच पर्वतावरून जलप्रपात कोसळावा तसे आपल्या मुलीच्या संदर्भातील काळजाचा ठाव घेणाऱ्या आठवणी कोसळत होत्या. ऐकणारे आम्ही सारेच सुन्न झालो होतो. मी तर आंतरबाह्य हादरून गेलो होतो. आंधळ्या प्रेमापोटी आई - बापाच्या भावनांची आणि इज्जतीची होळी करून एखाद्या टुकार प्रियकराबरोबर पळून जाणाऱ्या मुली कुठे? आणि आई - वडील व कुटुंबाच्या भल्याकरिता आपले जीवन त्यागणारी ही आधुनिक साध्वी कुठे?

देशाच्या सीमेवर आपला देश हे आपले कुटुंब मानून देशाचे व देशबांधवांचे रक्षण करण्याकरिता जवान प्राणाहूती देतात हे तर सर्वांनाच ठाऊक आहे. परंतु कौटुंबिक स्तरावर आपल्या आई - वडिलांची अब्रू वाचविण्याकरीता आणि कुटुंबातील इतर सदस्यांच्या भल्याकरिता निःस्वार्थ भावनेने ह्या मयत मुलीने केलेला त्याग हा जवानांनी देश रक्षणार्थ पत्करलेल्या हौतात्म्यापेक्षा निश्चितच कमी नाही. फुलण्याआधीच एक निष्पाप जीव मातीमोल झाला. कोण आहे यास जबाबदार, समाज व्यवस्था, दारिद्र्य की अतिसंवेदनशील मनोवृत्ती. मनात विचारांचा भुंगा मेंदू कुरतडत होता. आत्महत्येचं कारण तर कळलं होतं पण त्या कोवळ्या मुलीने कुटुंबाकरिता केलेला असीम त्याग काही मनातून जात नव्हता.

हृद्य अंतकरणाने मी मनोमन त्या मुलीच्या पवित्र आत्म्यास वंदन केले आणि सातपुतेला पुढील सूचना देऊन तेथून बाहेर पडलो. वारुळातून मुंग्या बाहेर पडाव्यात तशी त्या घराभोवताली लोकांची ये - जा सुरू होती. येथे काय झालंय हे कोणाच्या गावीही नव्हतं. उद्या अपमृत्यूची कागदपत्र बनतील, आणि “सुसाईडल समरी” मंजूर होऊन फाईल बंद करण्यात येईल. त्या मुलीची भावंडही “जन पळभर म्हणतील हाय हाय” ह्या न्यायाने आपआपल्या कामात व्यस्त होतील. मुलीचे आई - बाप मात्र मुलीने केलेल्या त्यागाचे शल्य आयुष्यभर उरी बाळगतील. एक सर्वसामान्य गवळण हिरकणी आपल्या तान्ह्या मुलाकरिता केलेल्या असामान्य धाडसाने इतिहासात अजरामर झाली. आजच्या ह्या स्वार्थी दुनियेत असामान्य त्यागाचे दर्शन घडवणाऱ्या ह्या मुलीची (प्रीतीदेवी) हृदयस्पर्शी कहाणी विस्मरणात जाण्यापूर्वी शब्दरूपात मांडून तिला भावपूर्ण श्रद्धांजली अर्पण करण्याकरिता म्हणून हा लेखन प्रपंच.

- प्रवीण राणे
पोलीस निरीक्षक
वाकोला पोलीस ठाणे, मुंबई

नाव

अंधश्रद्धेच्या कविता,5,अकोला,1,अजय दिवटे,1,अजित पाटणकर,18,अनंत दळवी,1,अनिकेत शिंदे,1,अनिल गोसावी,2,अनुभव कथन,14,अनुराधा फाटक,39,अनुवादित कविता,1,अपर्णा तांबे,7,अब्राहम लिंकन,2,अभंग,3,अभिव्यक्ती,1066,अमन मुंजेकर,7,अमरश्री वाघ,2,अमरावती,1,अमित पडळकर,4,अमित पवार,1,अमित पापळ,31,अमित बाविस्कर,3,अमुक-धमुक,1,अमोल देशमुख,1,अमोल वाघमारे,1,अमोल सराफ,2,अरविंद थगनारे,1,अर्थनीति,3,अश्विनी तातेकर-देशपांडे,1,अहमदनगर,1,अक्षय वाटवे,1,अक्षरमंच,827,आईच्या कविता,21,आईस्क्रीम,3,आकाश पवार,2,आकाश भुरसे,8,आज,4,आजीच्या कविता,1,आठवणींच्या कविता,17,आतले-बाहेरचे,3,आतिश कविता लक्ष्मण,1,आत्मविश्वासाच्या कविता,11,आदित्य कदम,1,आनंद दांदळे,8,आनंद प्रभु,1,आनंदाच्या कविता,23,आभिजीत टिळक,2,आमट्या सार कढी,18,आर समीर,1,आरती गांगन,2,आरती शिंदे,4,आरत्या,82,आरोग्य,20,आशिष खरात-पाटील,1,इंदिरा संत,3,इंद्रजित नाझरे,26,इंद्रजीत भालेराव,1,इतिहास,7,इसापनीती कथा,46,उदय दुदवडकर,1,उन्मेष इनामदार,1,उपवासाचे पदार्थ,15,उमेश कानतोडे,1,उमेश कुंभार,12,उस्मानाबाद,1,ऋग्वेदा विश्वासराव,5,ऋचा पिंपळसकर,10,ऋचा मुळे,18,ऋषिकेश शिरनाथ,2,एच एन फडणीस,1,एप्रिल,30,एहतेशाम देशमुख,2,ऑक्टोबर,31,ऑगस्ट,31,ऑडिओ कविता,12,ओंकार चिटणीस,1,ओम ढाके,8,औरंगाबाद,1,कपिल घोलप,11,करमणूक,60,कर्क मुलांची नावे,1,कविता शिंगोटे,1,कवितासंग्रह,40,कवी बी,1,कार्यक्रम,9,कालिंदी कवी,2,कि का चौधरी,1,किल्ले,97,किल्ल्यांचे फोटो,5,किशोर चलाख,6,कुठेतरी-काहीतरी,2,कुणाल खाडे,2,कुसुमाग्रज,7,कृष्णाच्या आरत्या,5,के के दाते,1,के तुषार,8,केदार कुबडे,40,केदार नामदास,1,केदार मेहेंदळे,1,केशवकुमार,1,केशवसुत,2,कोल्हापूर,1,कोशिंबीर सलाड रायते,14,कौशल इनामदार,1,खंडोबाची स्थाने,1,खंडोबाच्या आरत्या,2,खरगपूर,1,ग दि माडगूळकर,1,ग ह पाटील,1,गडचिरोली,1,गणपतीच्या आरत्या,5,गणपतीच्या गोष्टी,24,गणेश तरतरे,16,गणेश पाटील,1,गण्याचे विनोद,1,गाडगे बाबा,1,गावाकडच्या कविता,12,गुरूच्या आरत्या,2,गुलझार काझी,1,गोकुळ कुंभार,8,गोड पदार्थ,58,ग्रेस,1,घरचा वैद्य,2,घाट,1,चंद्रकांत जगावकर,1,चंद्रपूर,1,चटण्या,3,चातुर्य कथा,6,चित्रपट समीक्षा,1,चैतन्य म्हस्के,1,जयश्री मोहिते,1,जळगाव,1,जाई नाईक,1,जानेवारी,31,जालना,1,जितेश दळवी,1,जिल्हे,31,जीवनशैली,424,जुलै,31,जून,30,ज्योती मालुसरे,1,टीझर्स,1,ट्रेलर्स,3,ठाणे,1,डिसेंबर,31,डॉ मानसी राजाध्यक्ष,1,डॉ. दिलीप धैसास,1,तनवीर सिद्दिकी,1,तरुणाईच्या कविता,6,तिच्या कविता,52,तुकाराम गाथा,4,तेजस्विनी देसाई,1,दत्ताच्या आरत्या,5,दर्शन जोशी,2,दादासाहेब गवते,1,दिनदर्शिका,366,दिनविशेष,366,दिनेश बोकडे,1,दिनेश लव्हाळे,1,दिनेश हंचाटे,1,दिपक शिंदे,2,दिवाळी फराळ,26,दीप्तीदेवेंद्र,1,दुःखाच्या कविता,70,देवीच्या आरत्या,3,देशभक्तीपर कविता,2,धनराज बाविस्कर,51,धार्मिक स्थळे,1,धुळे,1,धोंडोपंत मानवतकर,11,ना धों महानोर,1,ना वा टिळक,1,नांदेड,1,नागपूर,1,नाशिक,1,निखिल पवार,3,निमित्त,3,निराकाराच्या कविता,10,निवडक,2,निसर्ग कविता,23,नोव्हेंबर,30,न्याहारी,49,पथ्यकर पदार्थ,2,परभणी,1,पराग काळुखे,1,पल्लवी माने,1,पांडुरंग वाघमोडे,3,पाककला,319,पाककृती व्हिडिओ,2,पालकत्व,7,पावसाच्या कविता,31,पी के देवी,1,पुडिंग,10,पुणे,12,पूनम राखेचा,1,पोस्टर्स,5,पोळी भाकरी,26,पौष्टिक पदार्थ,20,प्र श्री जाधव,12,प्रजोत कुलकर्णी,1,प्रतिक बळी,1,प्रतिभा जोजारे,1,प्रतिक्षा जोशी,1,प्रफुल्ल चिकेरूर,10,प्रभाकर लोंढे,3,प्रवास वर्णन,1,प्रवासाच्या कविता,11,प्रविण पावडे,13,प्रवीण राणे,1,प्रसन्न घैसास,2,प्रज्ञा वझे-घारपुरे,13,प्राजक्ता गव्हाणे,1,प्रिती चव्हाण,15,प्रिया जोशी,1,प्रियांका न्यायाधीश,3,प्रेम कविता,88,प्रेरणादायी कविता,15,फेब्रुवारी,29,फोटो गॅलरी,9,बहीणाबाई चौधरी,2,बा भ बोरकर,2,बा सी मर्ढेकर,4,बातम्या,8,बाबा आमटे,1,बाबाच्या कविता,2,बायकोच्या कविता,4,बालकविता,14,बालकवी,3,बाळाची मराठी नावे,1,बाळासाहेब गवाणी-पाटील,1,बिपीनचंद्र नेवे,1,बीड,1,बुलढाणा,1,बेकिंग,9,भंडारा,1,भक्ती कविता,14,भरत माळी,1,भा रा तांबे,2,भाज्या,29,भाताचे प्रकार,16,भूमी जोशी,1,मंगळागौरीच्या आरत्या,2,मंजुषा कुलकर्णी,2,मंदिरांचे फोटो,2,मंदिरे,1,मधल्या वेळेचे पदार्थ,40,मनाचे श्लोक,205,मनिषा दिवेकर,3,मराठी उखाणे,2,मराठी कथा,100,मराठी कविता,707,मराठी गझल,19,मराठी गाणी,2,मराठी गोष्टी,67,मराठी चारोळी,1,मराठी चित्रपट,14,मराठी टिव्ही,41,मराठी नाटक,1,मराठी पुस्तके,5,मराठी प्रेम कथा,23,मराठी भयकथा,41,मराठी मालिका,14,मराठी रहस्य कथा,2,मराठी लेख,36,मराठी विनोद,1,मराठी साहित्य,49,मराठी साहित्यिक,1,मराठी सुविचार,2,मराठीमाती,181,मसाले,12,महात्मा फुले,1,महाराष्ट्र,307,महाराष्ट्र फोटो,9,महाराष्ट्राचा इतिहास,32,महाराष्ट्रीय पदार्थ,22,महालक्ष्मीच्या आरत्या,2,महेश बिऱ्हाडे,3,मांसाहारी पदार्थ,17,माझं मत,3,माझा बालमित्र,87,मातीतले कोहिनूर,16,मारुतीच्या आरत्या,2,मार्च,31,मीना तालीम,1,मुंबई,9,मुंबई उपनगर,1,मुकुंद शिंत्रे,35,मुक्ता चैतन्य,1,मुलांची नावे,1,मुलाखती,1,मे,31,मैत्रीच्या कविता,5,मोहिनी उत्तर्डे,1,यवतमाळ,1,यशपाल कांबळे,2,यशवंत दंडगव्हाळ,21,यादव सिंगनजुडे,2,योगा,1,योगेश कर्डिले,5,योगेश सोनवणे,2,रंजना बाजी,1,रजनी जोगळेकर,5,रत्नागिरी,1,रागिनी पवार,1,राजकीय कविता,7,राजकुमार शिंगे,1,राजेंद्र भोईर,1,राजेश पोफारे,1,राजेश्वर टोणे,3,रामचंद्राच्या आरत्या,5,रायगड,1,राहुल अहिरे,3,रेश्मा जोशी,2,रेश्मा विशे,1,रोहित काळे,7,रोहित साठे,14,लघुपट,3,लता मंगेशकर,2,लक्ष्मण अहिरे,2,लातूर,1,लिलेश्वर खैरनार,2,लोकमान्य टिळक,3,लोणची,9,वर्धा,1,वा भा पाठक,1,वात्रटिका,2,वासुदेव कामथ,1,वाळवणाचे पदार्थ,6,वि सावरकर,1,विंदा करंदीकर,2,विचारधन,211,विठ्ठलाच्या आरत्या,5,विद्या कुडवे,4,विद्या जगताप,2,विनायक मुळम,1,विरह कविता,55,विराज काटदरे,1,विलास डोईफोडे,4,विवेक जोशी,3,विशेष,4,विष्णूच्या आरत्या,4,विज्ञान तंत्रज्ञान,2,वृषाली काकडे,2,वृषाली सुनगार-करपे,1,वेदांत कोकड,1,वैभव सकुंडे,1,वैशाली झोपे,1,व्यंगचित्रे,48,व्रत-वैकल्ये,1,व्हिडिओ,23,शंकराच्या आरत्या,4,शशांक रांगणेकर,1,शांततेच्या कविता,6,शांता शेळके,3,शारदा सावंत,4,शाळेचा डबा,13,शाळेच्या कविता,10,शितल सरोदे,1,शिक्षकांवर कविता,3,शुभम बंबाळ,2,शुभम सुपने,2,शेतकर्‍याच्या कविता,11,शेती,1,शैलेश सोनार,1,श्याम खांबेकर,1,श्रद्धा नामजोशी,9,श्रावणातल्या कहाण्या,27,श्रीधर रानडे,1,श्रीनिवास खळे,1,श्रीरंग गोरे,1,संघर्षाच्या कविता,28,संजय पाटील,1,संजय बनसोडे,2,संजय शिंदे,1,संजय शिवरकर,5,संजय सावंत,1,संत एकनाथ,1,संत तुकडोजी महाराज,1,संत तुकाराम,8,संत नामदेव,2,संत ज्ञानेश्वर,4,संतोष झोंड,1,संतोष सेलुकर,30,संदिप खुरुद,5,संदेश ढगे,39,संपादक मंडळ,1,संपादकीय,9,संपादकीय व्यंगचित्रे,2,संस्कार,2,संस्कृती,131,सचिन पोटे,12,सचिन माळी,1,सण-उत्सव,20,सणासुदीचे पदार्थ,32,सतिश चौधरी,1,सदाशिव गायकवाड,2,सनी आडेकर,10,सप्टेंबर,30,समर्थ रामदास,206,समर्पण,9,सरबते शीतपेये,8,सलिम रंगरेज,1,सांगली,1,सागर बनगर,1,सागर बाबानगर,1,सातारा,1,सामाजिक कविता,113,सामान्य ज्ञान,7,सायली कुलकर्णी,7,साहित्य सेतू,1,साक्षी खडकीकर,9,सिंधुदुर्ग,1,सिद्धी भालेराव,1,सिमा लिंगायत-कुलकर्णी,1,सीमा लिंगायत-कुलकर्णी,1,सुदेश इंगळे,4,सुनिल नागवे,1,सुनिल नेटके,2,सुनील गाडगीळ,1,सुभाष कटकदौंड,2,सुमती इनामदार,1,सुमित्र माडगूळकर,1,सुरेश भट,2,सुशील दळवी,1,सुशीला मराठे,1,सुहास बोकरे,1,सैनिकांच्या कविता,3,सैरसपाटा,127,सोपानदेव चौधरी,1,सोमकांत दडमल,1,सोलापूर,1,स्तोत्रे,1,स्फूर्ती गीत,1,स्वप्नाली अभंग,5,स्वाती खंदारे,318,स्वाती गच्चे,1,स्वाती दळवी,9,स्वाती नामजोशी,31,स्वाती पाटील,1,स्वाती वक्ते,2,ह मुलांची नावे,1,हमार्टिक समा,1,हरितालिकेच्या आरत्या,1,हर्षद खंदारे,41,हर्षदा जोशी,3,हर्षवर्धन घाटे,1,हर्षाली कर्वे,2,हसनैन आकिब,3,हेमंत जोगळेकर,1,हेमंत सावळे,1,हेमा चिटगोपकर,8,होळी,5,
ltr
item
मराठीमाती । माझ्या मातीचे गायन: नश्वर माणसाच्या अजरामर आठवणी
नश्वर माणसाच्या अजरामर आठवणी
नश्वर माणसाच्या अजरामर आठवणी - [Mortal Man Immortal Memories] आजच्या स्वार्थी दुनियेत असामान्य त्यागाचे दर्शन घडवणाऱ्या मुलीची हृदयस्पर्शी खरी कहाणी.
https://1.bp.blogspot.com/-wUPQHuO6_zE/YTIaxHC-eSI/AAAAAAAAGlg/HWgj0xlToYY4tWLj-ABR9G-Qg1ggLkHvwCLcBGAsYHQ/s0/mortal-man-immortal-memories.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-wUPQHuO6_zE/YTIaxHC-eSI/AAAAAAAAGlg/HWgj0xlToYY4tWLj-ABR9G-Qg1ggLkHvwCLcBGAsYHQ/s72-c/mortal-man-immortal-memories.jpg
मराठीमाती । माझ्या मातीचे गायन
https://www.marathimati.com/2021/09/mortal-man-immortal-memories.html
https://www.marathimati.com/
https://www.marathimati.com/
https://www.marathimati.com/2021/09/mortal-man-immortal-memories.html
true
2079427118266147504
UTF-8
सर्व पोस्ट लोड केल्या आहेत कोणत्याही पोस्ट आढळल्या नाहीत सर्व पहा अधिक वाचा उत्तर द्या उत्तर रद्द करा हटवा द्वारे स्वगृह पाने पाने सर्व पहा तुमच्यासाठी सुचवलेले विभाग संग्रह शोधा सर्व पोस्ट आपल्या विनंतीसह कोणतीही पोस्ट जुळणी आढळली नाही स्वगृहाकडे रविवार सोमवार मंगळवार बुधवार गुरुवार शुक्रवार शनिवार रवी सोम मंगळ बुध गुरु शुक्र शनी जानेवारी फेब्रुवारी मार्च एप्रिल मे जून जुलै ऑगस्ट सप्टेंबर ऑक्टोबर नोव्हेंबर डिसेंबर जाने फेब्रु मार्च एप्रि मे जून जुलै ऑग सप्टें ऑक्टो नोव्हें डिसें आत्ताच १ मिनिटापूर्वी $$1$$ मिनिटांपूर्वी १ तासापूर्वी $$1$$ तासांपूर्वी काल $$1$$ दिवसांपूर्वी $$1$$ आठवड्यांपूर्वी ५ आठवड्यांपेक्षा अधिक पूर्वी अनुयायी अनुसरण करा हे दर्जेदार साहित्य अवरोधीत केले आहे १: सामायिक करा २: सामायिक केलेल्या दुव्यावर क्लिक करून वाचा सर्व कोड कॉपी करा सर्व कोड कॉपी करा सर्व कोड आपल्या क्लिपबोर्डवर कॉपी केला आहे Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy विषय सूची