बैल आणि चिलट - इसापनीती कथा

बैल आणि चिलट, इसापनीती कथा - [Bail Aani Chilat, Isapniti Katha] काही लोकांस स्वतःचे मोठे महत्त्व वाटते, पण खरा प्रकार असा असतो की, लोक त्यांना कवडीचीही किंमत देण्यास तयार नसतात.
बैल आणि चिलट - इसापनीती कथा । Bail Aani Chilat - Isapniti Katha
उन्हाच्या तापाने त्रासलेला एक बैल जवळच एक ओढा होता तिकडे गेला आणि अंमळ गार वाटावे म्हणून पाण्यात जाऊन उभा राहिला.

इतक्यात एक चिलट येऊन त्याच्या शिंगावर बसले आणि त्यास मोठया आढयतेने म्हणाले, ‘बैलोबा, मी तुझ्याशी इतकी सलगी करीत आहे, याबद्दल तू मला क्षमा कर.

माझे वजन जर तुझ्याच्याने सोसवत नसेल तर मला तसे स्पष्ट सांग म्हणजे त्या क्षणीच मी उडून जाईन आणि त्या पलीकडच्या झाडावर जाऊन बसेन.’ बैल उत्तर करितो, ‘अरे, तुला वाटले तर जा अथवा जाऊ नकोस, त्याची मला मुळीच पर्वा नाही. तुझे भाषण जर मी ऐकले नसते, तर तू येऊन माझ्या शिंगावर बसला आहेस, हेसुद्धा समजले नसते.’

तात्पर्य: काही लोकांस स्वतःचे मोठे महत्त्व वाटते, पण खरा प्रकार असा असतो की, लोक त्यांना कवडीचीही किंमत देण्यास तयार नसतात.
संपादक मंडळ
२००२ । मराठीमाती डॉट कॉम । पुणे
संपादक मंडळाद्वारे विविध विभागांतील साहित्याचे संपादन, पुनर्लेखन आणि संदर्भासहित नवीन लेखन केले जाते.
अधिक माहिती पहासर्व लेखन पहा

टिप्पणी पोस्ट करा

स्पॅम टिप्पण्या टाळण्यासाठी, सर्व टिप्पण्या प्रदर्शित करण्यापूर्वी नियंत्रित केल्या जातात.