वनवास - मराठी कविता

वनवास, मराठी कविता - [Vanavas, Marathi Kavita] बाराव्या वर्षी आपला दिवटा, धावत असतो सिनेमाला.
वनवास - मराठी कविता
बाराव्या वर्षी आपला दिवटा
धावत असतो सिनेमाला
गप्पा असतात हीरो च्या
अन किंमत नाही कष्टाला

नसतं कुठलं समोर स्वप्न
अन गगन भरारी चं ध्येयं
त्याला गुटख्याच व्यसन
अन स्वप्नात दारुचच पेय

बोलतो किती उद्धट पणे
जगणे बघा ताठर पणे
सारेच त्याच्या समोर फिके
जगच भासते त्याला उणे

याच वयात बघा

एक कोवळा बालक
लाडकं घर सोडतो
श्रीरामांच्या शोधार्थ
तपश्चर्या करतो

नसेल आली का त्याला आठवण
आईच्या चौघाडी ची
काय होते त्याला कमी
चिंता वाहिली विश्वाची

अखंड विरोध साहून त्याने
स्त्री ला केले कीर्तनकार
दासबोध लिहून केला
श्रीरामांचा जयजयकार

आपलं लेकरू या वयात
करेल का हो विचार?
त्याला सुधारन्यात जाते आयुष्य
त्याच्या चिंतनात असते का भविष्य

सांगा खरंच करतो का तो
तपश्चर्या अभ्यासाची
आहे जिद्द जिंकण्याची
अन काळजी उद्याची

म्हणून च वाटतं
करू नये निंदा
कोणत्याही साधुसंता ची
सोडू नयेत वागबाण... कठोर वचनांची

खंत मात्र एकच वाटते

चौदा वर्षात वनवास
संपला श्रीरामांचा
पण आज ही वनवास
संपला नाही रामदासांचा

टिप्पणी पोस्ट करा

स्पॅम टिप्पण्या टाळण्यासाठी, सर्व टिप्पण्या प्रदर्शित करण्यापूर्वी नियंत्रित केल्या जातात.