Marathi Kavita | मराठी कविता

मराठी कविता

All New marathi kavita, ghazals, charoli by marathi poets, Marathi Kavita Archive

कविता समजदार माणसाची

हर्षद खंदारे

आता तुम्ही समजदार झाले असाल.
सर्व साधारण आयुष्यातील अनन्यसाधारण अडचणींवर मात केल्यामुळे आपला आत्मविश्वास प्रसरण पावला असेल.
सहाजिकच भुतकाळ म्हणजे काय हा प्रश्न? नव्याने निर्माण झालाही असेल एव्हाना - पण असो..
त्याचा काही उपयोग आहे का? आता..

एक बामण ढसाळलेला

मुकुंद शिंत्रे

`एक बामण ढसाळलेला' या शिर्षकावरून नामदेव ढसाळांच अनुकरण किंवा प्रभाव असली बेगडी भुल कोणा समीक्षकान माझ्या कवितेवर केली तर ते केवळ अन्यायीच नव्हे तर दोषास्पद ठरेल कारण `ढसाळ' नावाच्या कवीचा अंशात्मक ऋणबोजा उचलूनही मी माझी कविता स्वतंत्र आणि केवळ माझीच मानतो.

कवी ग्रेस

Grace

घर थकले संन्यासी : हळू हळू भिंतही खचते

आईच्या डोळ्यांमधले नक्षत्र मला भासवते

मंगेश पाडगावकर

Mangesh Padgaonkar

जिथे जिथे वृक्ष आहे जिथे आहे छाया,
जिथे आहेस तू आई जिथे आहे माया!

एका आईची अंतयात्रा..

आता सर्व काही आठवेल तुला

अगदी सर्व सर्व..

कदाचित रडशीलही

प्रेक्षकांच्या आग्रहास्तव..

एवढं कर

सूर्याच्या मांसल त्वचेवर दिवसांच्या सुया टोच

अंधाराची मेणबत्ती पेटव.

सगळी आत्मचरित्रे दोनदा वाच.

भेट

आभाळ भरून आल्यानंतर

एकमेकांना भेटण्याचा संकेत अगदी अलीकडचा.

सर्व ऋतू खुडून तिच्या तळहातावर मी.

शहर

पलिकडच्या जंगालातील माझ्या माध्यावरून भिरभिरणारे चांदणे येथे विसावते

मराठी कविता

नुसताच प्रवास गांडुगिरीचा

लाटाच लाटा
आणि समुद्र टिंगल करतोय
येडझव्या प्रवाशांची
तू ही रे! तू ही रे! गाण्यावर
मुले हिंदकळताहेत
लॉंचच्या तोंडाशी
वर खाली उभे आडवी
एक लाट येते
मी ओक ओक ओकतोय
रात्रीच्य भर समुद्रात
आदल्या रात्रीचं अजीर्ण संमेलन.

Marathi Matrimony