Download MarathiMati.com's New Android App from Google Play

जत्रा

लेखन: | प्रकाशन: संपादक मंडळ | २० एप्रिल २००५

जत्रा - मराठी कविता | Jatra - Marathi Kavita

तर ही जत्रा
आणि जत्रेतील संथ गर्दी.
आस्तिकतेच्या एका सरळ पाइपातून मी वाहत जातो.
देवळाच्या पायरीपर्यंत.
कळसापेक्षा उंच उडत असतात नास्तिकतेचे फुगे.
राहुटीच्या खाली प्रत्येकाने आपला डाव सजविलेला असतो.
जत्रेत आपल्या डोक्यावर रडणारं मूल नसतं
ही खंत लाहीलाही करत असते
तकतकीत उन्हासारखी.
चिल्लरवरून फिरत राहतो पुरून घेतलेला साधूचा हात
त्रस्त रोग्यासमोरील मळकट चांदरीतून
मायेचा धूर निघत असतो.
तमाशातला चार आण्यात
माझ्या आयुष्याचा मूकपट
जत्रेतल्या तमाम पब्लिकला
सरसकट दाखवतो.
गारुडी नपुंसक करण्यसाठी गर्दीतून
माझि निवड करतो.
मागच्याने पाय दिलेली तुटकी चप्पल मी
घोळक्यात चतुराईने बदलतो
तर, जत्रेतल्या असलेल्या नसलेल्या ईश्वरा,
तुझ्या नावाचं रोपटं मी उपटून टाकतो.
मला माहित आहे.
तमाशात वाजलेल्या शिट्टीने तुझ्या पावलांचे
ताल चुकत नसतात.
मी तुझ्या चिमुकल्या विश्वातून हरवलोय केव्हाचा.
म्हणून पुन्हा पुन्हा जत्रेत हरवण्याची भीतीच नसते मला.
टेकव माझी पाठ आखाड्यातील
तांबड्या मातीला आणि उघल गर्दीचा अबीर बुक्का
तुझ्याच पायावर.

Download MarathiMati.com's New Android App from Google Play