सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १

लेखन: | प्रकाशन: संपादक मंडळ | १४ मार्च २०१८
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १ - मराठी कथा | Seven Days And Six Nights Part 1 - Marathi Katha
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १

आता ते पाचजण उटीतील एका हॉटेलमध्ये जेवणासाठी थांबलेले असतात. उटीतून सायलेंट व्हॅली या परिसराचे अंतर अगदीच चार तासांचे असते. अजिंक्य व विवेक बिल द्यायला काउंटरवर जातात. प्रार्थना त्यांच्या मागे उभी असते. बिल घेणारी व्यक्ती त्या हॉटेलची मालक असते. त्या काउंटरच्या मागच्या भिंतीवर प्रवाशांसाठी ‘हॅप्पी जर्नी’ नावाची एक पाटी लिहिलेली असते. प्रार्थना ती पाटी पाहत असते. बिल घेताना तो हॉटेलचा मालक त्या दोघांना हिंदीमधून विचारतो कि “आप कहॉं जा रहे हो सहाब?”
“हम सायलेंट व्हॅली जा रहे है।”
अजिंक्यच्या तोंडून निघालेले ते उत्तर ऐकून तो हॉटेलमालक थोडा दचकतो. का कोणास ठाऊक त्याला वाटत असते कि या मुलांनी तिकडे जाऊ नये तो हाच विचार करत असतो. तेवढ्यात विवेक त्याच्यासमोर चुटकी वाजवून त्याला भानावर आणतो व त्याला म्हणतो कि ‘कहॉं खो गये अंकल, जल्दी पैसे दे दिजीये हमे अभी आगे जाना है।’ यावर तो हॉटेल मालक त्यांना तातडीने त्यांचे पैसे देऊन टाकतो.

प्रार्थनाला त्याचे हे वागणे थोडे खटकते. मिळालेले पैसे घेऊन अजिंक्य व विवेक जीपच्या दिशेने चालू लागतात अजिंक्य प्रार्थनाचा हात आपल्या हातात धरतो. पण प्रार्थनाला थोडी भीती व अस्वस्थता वाटू लागते आपल्याला पुढे काही धोका नाही ना? हा प्रश्न तिच्या मनात सतत येत असतो व ती त्याच विचारात मागे वळून पाहते तर काउंटरवरील हॅप्पी जर्नीची पाटी थोडी तिरकी झालेली असते व भिंतीतून रक्तासारखा द्रवपदार्थ बाहेर येत असतो. हि घटना ती अजिंक्यला सांगणार इतक्यात किरण व नेहा त्या तिघांना ओरडून आवाज देतात. किरण त्या दोघांना म्हणतो ‘अरे यार, चला ना लवकर. किती उशीर लावताय, सायंकाळ व्हायच्या आत आपल्याला तिथे पोहचावे लागेल.’ यावर अजिंक्य म्हणतो, ए प्रार्थना, विवेक तुम्ही लवकर बसा. ड्रायव्हिंग मी करतो. व ते आपला पुढचा प्रवास सुरू करतात.

आता ते कोईंबत्तूर व उटीच्या घनदाट जंगलातून सायलेंट व्हॅलीकडे जात असतात. पण प्रार्थनाच्या मनात त्या हॉटेलमालकाचे काही क्षणांसाठी विचित्र वागणे व त्या आसपासच्या वातावरणातून झाडांमधून आपल्याला कोणीतरी डोळे वटारून बघत असल्याचा भास होत असतो.


सात दिवस आणि सहा रात्री - कथेचे सर्व भाग