MarathiMati.com - Android App on Google Play Store

सर्वपित्री अमावस्या

द्वारे | प्रकाशक संपादक मंडळ | २९ जून २०१५

सर्वपित्री अमावस्या - मराठी कथा | Sarvapitri Amavasya - Marathi Katha

असे म्हटले जाते की सर्वपित्री अमावस्येला भर दुपारी अपवित्र जागी तसेच पाणवठ्याजवळ जाऊ नये. कारण अशा ठिकाणी पितरांचे अस्तित्व असते आणि झपाटायची खुप जास्त शक्यता असते. अशाच एका सर्वपित्री अमावस्येला झपाटलेल्या संजयची ही कहाणी.

“साले, मला जमिनीवर दाबत होते, स्वत:बरोबर घेऊन जात होते.” भर उन्हात साडे बारा-एकच्या सुमारास मैदानातुन खेळून, कपडे धुळीने माखलेल्या अवस्थेत बडबडत आणि शिव्या देत संजय घरी पोहोचला. त्याचा अवतार बघुन त्याच्या आईने त्याला आंघोळ करून मगच घरात यायला सांगितले. आल्या पावली स्वत:शीच बडबडत संजय घरामागील न्हाणीघराकडे निघाला. वाटेतच दिपकने म्हणजे त्याच्या मोठ्या भावाने त्याला टपरीवरुन सिगरेट आणायला सांगुन दहा रुपयांची नोट दिली. ती घेऊन संजय टपरीकडे निघाला. संजयचे विक्षिप्त वागणे पाहुन दिपकला थोडा संशय आला पण त्याने तिकडे दुर्लक्ष केले. इकडे संजय टपरीवर जायला निघाला आणि समोर राहणारा नाम्या त्याला भेटला. त्याला बरोबर घेऊन भर दुपारी संजय संपुर्ण बाजारपेठेत फिरत होता. कंटाळून नाम्याने घरी जातो म्हटले पण संजयने त्याला सोडले नाही आणि आपल्या बरोबर फिरवत राहिला. जवळ जवळ दोन तासांनी ते दोघे घरी आले तेही सिगरेट ऐवजी लिंबु घेऊन. दिपक त्याच्यावर चिडला तसा संजय त्याला मारायला धावला. दिपकची बखोटी धरून त्याला बुकलायला लागला, हे पाहुन आजुबाजूचे शेजारी त्यांना सोडवायला धावले पण संजय पाच-पाच जणांना देखील आवरेना. तो सर्वाना शिव्या देऊ लागला हे पाहुन त्याच्या वडिलांना शंका आली आणि आठ-दहा लोकांनी धरुन संजयला दोरीने बांधले.

फार विचित्र हसत संजयच्या तोंडुन शब्द ऐकू आले, ‘याला आम्ही सोडणार नाही बरोबर घेउनच जाणार’. तिन ते चार जणांचे विकट हास्य ऐकू आले, ते ऐकताच सगळेच नाखशिखांत हादरले. संजयच्या घरच्यांच्या लक्षात आले की त्याला पिशाच्चानी झपाटलय. आता काय करायचे? असा विचार करत असतानाच संजयची विधवा मामी तिथे आली. तिचा संजय वर खुप जीव पण तिला बघताच संजय बेफाम झाला. पुन्हा घाणेरडया शिव्या देवू लागला. ‘ही पांढर्‍या कपाळाची इथे कशाला आली? हिला आत्ताच्या आत्ता हाकलुन दया’. बिचारी मामी ते पाहुन हबकुनच गेली. तिला संजयची आई घरात घेऊन गेली तेव्हा कुठे संजय शांत झाला. संजयच्या वडिलांनी त्याच्या बरोबर मैदानात खेळायला गेलेल्या मुलांना विचारले, ‘नक्की काय झाले?’ तेव्हा त्या मुलांनी त्याना सांगितले की ते सगळे व्हॉलीबॉल खेळत होते. अचानक संजय कोणाशीतरी मारामारी करत असल्यासारखे जमिनीवर गडाबडा लोळु लागला आणि शिव्या देवू लागला, नंतर मग एकदम निपचित पडून राहिला. थोड्या वेळाने उठून घराकडे चालु लागला. त्याचा अवतार इतका भयानक होता की आम्हाला त्याला अडवण्याचे धाडसच झाले नाही.

हे सगळे ऐकल्यावर संजयच्या वडिलांनी वेळ न दवडता त्याला गाडीमध्ये घालुन गाणगापुरला नेले. तिथे त्याला साखळीने बांधुन ठेवले होते. तरीही तो कोणाला ऐकत नव्हता. सतत तोंडातून गुरगुर आवाज काढत होता. आपल्या मुलाची अवस्था बघून त्या बापाचे काळीज कळवळत होते पण असहायपणे त्याच्याकडे बघण्यावाचुन तो बाप काही करू शकत नव्हता. नंतर तिथे भुत उतरवणाऱ्या माणसाने संजयला कसला तरी अंगारा लावला तसा संजय प्रचंड तळमळु लागला. तो बाबा कसले कसले मंत्र म्हणु लागला, तसे संजय आणखीनच तडफडू लागला. त्या पिशाच्च आणि मांत्रिकाच्या लढाईत संजयचे शरीर पिळवटुन निघत होते. जवळ जवळ दोन तास हे सगळे सुरु होते. नंतर एक मोठी किंकाळी फोडून संजय निचेष्ट पडला. त्याच्या शरीरातील सर्व पिशाच्च एक - एक करून बाहेर पडले होते. बिचार्‍या संजयने खुप भोगले होते पण आता तो मुक्त झाला होता. त्या मांत्रिकाने सांगितले की, ‘तुम्ही वेळेवर याला इथे आणलेत म्हणुन हा वाचला. नाही तर आज पिशाच्च याला घेउनच गेले असते’. संजयच्या गळ्यात त्याने एक ताईत बांधला व एका पुडीत थोडा अंगारा बांधुन दिला व पुढच्या अमावास्येपर्यंत रोज सकाळी आंघोळीनंतर कपाळाला लावायला सांगितला.

संजयचे वडील त्याला परत घरी घेऊन आले. आठवड्यात संजय पुर्ण बरा झाला. तो घराच्या पायऱ्यांवर बसला असताना त्याचे मित्र त्याला दुरुनच पाहत आणि तो उठला की पळून जात. संजयला त्यांच्या अशा वागण्याचे कारण न समजल्यामुळे तो त्यांना शिव्या द्यायचा मग ते आणखीनच टरकुन दूर पळत. बिचारे महिनाभर तरी संजयला टरकुनच होते. संजयच्या चेहऱ्यावरचे भाव पाहुन घरच्यांचे मात्र खुप मनोरंजन होत असे. आता संजय पुर्णपणे मुक्त झाला आहे पण अजुनही त्या मांत्रिकाने दिलेला ताईत सतत गळ्यात बाळगतो.

MarathiMati.com - Android App on Google Play Store