MarathiMati.com - Android App on Google Play Store

नयना

लेखन: | प्रकाशन: संपादक मंडळ | २१ ऑगस्ट २०१५

नयना - मराठी कथा | Nayana - Marathi Katha - Page 6

मला पाहताच काकु म्हणाल्या, ‘बरं झाले तु आलास, घरातले पीठ संपलय आणि मला जरा दळण आणायला जायचं आहे. रात्री काका घरी आले तर पोळ्या करायला पीठच नाही आहे. अरे हो! सांगायचे विसरलेच, आज नयनाला तपासायला डॉक्टर आले होते. ते म्हणाले की तिच्या शरीरात रक्ताची खुप कमी झाली आहे आणि त्यामुळे ती अशक्त झाली आहे. तिला सकस आहार, हिरव्या पालेभाज्या, गाजर, काकडी बीट सारखे सलाड आणि डाळिंब खायला द्या ती ठीक होईल; काळजी करू नका. तु जरा नयना जवळ थांब. ती आत झोपली आहे, मी आलेच’. मला पाणी देऊन, काकु दळण आणायला निघुन गेल्या. पाणी घटाघटा पिऊन मी नयनाला बघायला तिच्या रूमकडे धावलो आणि रूमच्या दारातच थबकलो. आदल्या रात्री दिसलेला तो काळा आकार आता पण तिच्या पायाजवळ होता. मी दरवाज्यात थबकताच त्या आकाराने माझ्याकडे पहिले. यावेळी ते माझ्याकडे रागाने पाहात आहे असे मला वाटले. पुढच्याच क्षणाला ते जे काही होते ते नयनाच्या पायापासून दूर झाले आणि वेगाने माझ्याकडे झेपावले त्याबरोबर अडखळून मी मागच्या मागे जमिनीवर पडलो. चांगलाच आपटलो होतो. माझे दोन्ही कोपरं आणि डोके दाणकन जमिनीवर आदळले होते. माझ्या अंगावरून तो काळा आकार वेगाने निघुन गेल्याचे पडताना मला जाणवले. मी उठुन डोके चोळत नयनाच्या रूममध्ये आलो तर दोन्ही खिडक्या बंद होत्या. कदाचित म्हणुनच तो आकार माझ्यावर चाल करून आला होता आणि दरवाज्यातुन बाहेर निघुन गेला. मी नयना जवळ गेलो तर ती झोपेत होती. एका रात्रीत तिच्या डोळ्याखाली काळी वर्तुळे बनली होती, चेहरा पांढरा फटक पडला होता आणि ती खुप कृश वाटत होती. तिची अवस्था बघुन मला खुप वाईट वाटले. मी तिच्या जवळ बसलो आणि तिचा हात हातात घेतला तर तिचे शरीर एकदम थंड पडले होते. त्यात उबदारपणा बिलकुल जाणवत नव्हता. मी तिला हाक मारली तसे मोठ्या कष्टाने तिने डोळे उघडले. मला पाहुन कसेनुसे हसली आणि खोल गेलेल्या आवाजात म्हणाली, ‘स्पर्धेचा रिझल्ट काय लागला’? माझ्या डोळ्यातुन घळा घळा पाणी वाहु लागले, माझा बंध फुटला आणि मी ओक्साबोकशी रडू लागलो. तिची ती अवस्था माझे काळीज पिळवटून टाकत होती. मला रडताना पाहुन तिचे पण डोळे भरून आले. म्हणाली, ‘अरे वेड्या रडतोस काय असा? मुलगा आहेस ना तु! मुलं अशी रडतात का मुलींसारखी’? त्याही परिस्थितीत ती मला हसवायचा प्रयत्न करत होती. पुढच्या क्षणाला मी डोळे पुसले आणि मनाशी ठरवले की या प्रकरणाचा लवकरच छडा लावायचा आणि नयनाला यातुन वाचवायचे.

माझी नजर तिच्या अंगठ्याकडे गेली, तिची जखम अजुन ओली होती. पण रक्त बिलकुल नव्हते. अचानक माझ्या डोळ्यासमोरून आदल्या रात्रीपासून आत्तापर्यंतचा सर्व प्रसंग तरळुन गेला. नयनाला ठेच लागल्यानंतर रक्त वाहताना मी स्वतः पहिले होते पण तो अनैसर्गिक वारा पायातून गेल्यानंतर वाहणारे रक्त गायब होते. घरी आल्यापासून दोन वेळा तो अभद्र काळा गोळा तिच्या पायालाच चिकटलेला दिसला. नयना खुप अशक्त आणि सुकल्यासारखी दिसत होती, तिचा चेहरा पांढराफटक दिसत होता जणु तिच्या शरीरातील रक्त कमी कमी होत चालले आहे. हा विचार मनात येताच मला लिंक लागली. जो काळा गोळा मला दोन वेळा दिसला ते नक्कीच काहीतरी अमानवीय आहे आणि नयनाच्या शरीरातील रक्त कमी होण्याशी त्याचा नक्कीच काही तरी संबंध आहे हे माझ्या ध्यानात आले. अरे हा! डॉक्टरांनी पण सांगितलेच की, की तिच्या शरीरात रक्त खुप कमी झालय म्हणुन. काल तर नयनाला, तु खुप छान दिसतेस असे मी म्हटल्यावर ती मस्त लाजली होती आणि तिचा चेहरा किती आरक्त झाला होता! असे अचानक कसे काय रक्त कमी होऊ शकते? ते जे काय अमानवीय नयना भोवती घुटमळतय ते नयनाचे रक्त तर पीत नाही ना? त्या विचारासरशी माझ्या मणक्यातुन एक थंड शिरशिरी गेली. जर माझी शंका खरी असेल तर नयना फार दिवस वाचणार नाही, काही तरी लवकरच करायला पाहिजे हे माझ्या ध्यानात आले. काकु आल्या तसे मी नयनाला म्हणालो, ‘तु काळजी करू नकोस मी तुला काही होऊ देणार नाही’. धावतच मी घरी गेलो आणि देवघरात जाऊन आईने शेगावहून आणलेला गजानन महाराजांचा अंगारा घेऊन नयनाच्या घरी परत आलो. तो अंगारा नयनाच्या कपाळावर लावला आणि थोडा पायाच्या अंगठ्यावर पण लावला. काकु म्हणाल्या, ‘अरे, अंगारा पायाला लावते का कोणी’? मी म्हणालो, ‘असु देत. महाराज सर्व जाणतात ते नाही रागावणार’. काकु हसल्या आणि म्हणाल्या, ‘किती काळजी करतोस रे तिची! अरे तिला काही नाही झालंय. ती लवकरच बरी होईल बघ’. माझ्या डोक्यावरून प्रेमाने हात फिरवून त्या किचनमध्ये गेल्या. मनाशी काही ठरवून मी नयनाचा निरोप घेऊन घरी गेलो.

MarathiMati.com - Android App on Google Play Store