MarathiMati.com - Android App on Google Play Store

नयना

लेखन: | प्रकाशन: संपादक मंडळ | २१ ऑगस्ट २०१५

नयना - मराठी कथा | Nayana - Marathi Katha - Page 5

निजानीज झाली, तास दोन तास झाले असतील आणि एकदम थंडी भरून आली आणि माझे अंग शहारले. पायावरचे पांघरून मी अंगावर ओढुन घेतले. मगाशी पिंपळाजवळ जसे वातावरण एकदम थंड झाले होते तसेच आता पण जाणवत होते. थंडीने अंगावर काटा आला. मुळ्ये कुटुंबाला नवीन जागी रात्रीचे सोयीचे जावे म्हणुन आईने मंद प्रकाश असणारा झिरोचा बल्ब सुरूच ठेवला होता. नयनाचा विचार मनात आल्यामुळे मी सहज तिच्याकडे बघितले तर माझ्या अंगाचा थरकाप उडाला. तिच्या पायाजवळ काही तरी होते, काही तरी विचित्रच, थोडेफार माणसाच्या शरीरासारखे पण ना धड आकार होता ना चेहरा. हवेत अधांतरी तरंगत असलेल्या काळ्या ढगासारखे ते दिसत होते आणि त्याचा तोंडासारखा भाग नयनाच्या पायाला चिकटला होता. मी उठुन बसलो आणि त्या आकाराकडे पाहु लागलो तसे त्या आकाराने माझ्याकडे पाहिल्यासारखे मला वाटले. त्याचे तोंड आता नयनाच्या पाया पासुन दूर झाले होते आणि ते आता माझ्याकडेच पाहात होते. माझ्या हृदयाची धडधड मला स्पष्ट ऐकु येत होती, इतक्या वेगात ते धडधडत होते. काही क्षण असेच गेले आणि डोळ्याचे पाते लावते न लावते तोच तो काळा आकार अत्यंत वेगाने माझ्या डोक्यावरून उघड्या खिडकीच्या दिशेने जात खिडकीतून बाहेर निघुन गेला आणि एकदम खोलीतील वातावरण नॉर्मल झाले. मला दरदरून घाम फुटला होता. अंगातील बनियन पूर्ण ओली झाली होती. तो सगळा प्रकार पाहुन माझी दातखीळीच बसली होती. त्याही अवस्थेत माझी नजर नयनाकडे गेली, तिचा चेहरा पांढरा फाटक पडला होता जणु तिच्या शरीरातील रक्तच गायब झाले होते. बराच वेळ मी तसाच अंथरुणात बसून होतो. तहानेने माझा घसा कोरडा पडला होता पण उठुन किचन मध्ये जायची काही माझी हिम्मत होईना. आईला उठवावेसे वाटले पण ती एकदम गाढ झोपली होती आणि ‘मला भीती वाटतेय, किचन मध्ये पाणी प्यायला माझ्या बरोबर चल’ असे सांगायला मला शरम वाटली म्हणुन शेवटी तहान असह्य झाल्यावर मी हळू हळू भिंतीला घासत किचन पर्यंत गेलो आणि लाईट लावला. किचन मध्ये सर्व कोपरे, भिंती बराच वेळ नीट निरखुन पहिले आणि कोणी नाही याची खात्री झाल्यावर मगच जाऊन पाणी प्यायलो. पाणी प्यायल्यावर लाईट बंद करून धावतच बेडरूम मध्ये घुसलो आणि अंथरुणात शिरून डोक्यावरून पांघरून घेऊन पडून राहिलो. झाला प्रकार सारखा डोळ्यासमोर येत होता. कुशीवर वळायची पण भीती वाटत होती त्यामुळे तसाच शवासनात पाठ जमिनीला घट्ट लावुन किती तरी वेळ पडून होतो. नंतर कधी तरी मला झोप लागली.

सकाळी सगळेच जरा उशिराच उठले. १० वाजता आईने मला हलवुन हलवुन जागे केले तेव्हा मी प्रचंड दचकुन उठलो. मी खुप घाबरलो होतो. आईला वाटले स्वप्न पडले असेल पण मी काहीच बोललो नाही. रात्रीच्या प्रकाराबद्दल सांगु की नको तेच कळत नव्हते. मला भास तर झाला नव्हता? मी स्वतःशीच विचार करत होतो, पण मी तर चक्क जागा होतो आणि स्वतःच्या डोळ्यांनी मी ते अभद्र, अमंगल आणि अमानवीय बघितले होते, तो भास खचितच नव्हता. शेवटी मी खरे काय ते कळल्याशिवाय कोणाला काही न सांगण्याचा निर्णय घेतला. अंथरुणातून उठुन नयना कुठे दिसते का म्हणुन तिला शोधू लागलो तर ती, काकु आणि विकी त्यांच्या घरी गेल्याचे आईने सांगितले. नयना शाळेत आज येणार नव्हती असे कळले त्यामुळे मी थोडा हिरमुसलो. मी पटकन आवरून तयार झालो आणि जाता जाता नयनाची विचारपूस करून पुढे जावे असा विचार केला पण शाळेला उशीर होत असल्यामुळे संध्याकाळी घरी आल्यावर तिला भेटायचे ठरवले. मी सायकलला टांग मारली आणि शाळेकडे सरसरत निघालो. दिवसभर शाळेत माझे मनच लागत नव्हते. सतत नयनाची आठवण येत होती, रात्रीचा तो प्रकार पहिल्या पासून तिची खूपच काळजी वाटत होती. तिच्याबाबतीत काहीतरी भयंकर घडणार असे माझे मन सारखे सांगत होते. नयनाच्या विचारात वर्गात माझे लक्ष नसल्यामुळे चार पाच वेळा ओरडा पण खाल्ला त्यामुळे कधी एकदा क्लास संपतो आणि घरी जाऊन नयनाला भेटतो असे मला झाले होते. शाळा सुटल्याची घंटा वाजताच धावतच मी सायकल स्टॅंडकडे गेलो व सायकल दामटत घरी आलो. दप्तर तसेच बेडवर टाकुन मी नयनाच्या घरी पळालो.

MarathiMati.com - Android App on Google Play Store