MarathiMati.com - Android App on Google Play Store

चकवा

लेखन: | प्रकाशन: संपादक मंडळ | ३ जुलै २०१५

चकवा - मराठी कथा | Chakwa - Marathi Katha - Page 4

शरदने आमराईतून जाणाऱ्या रस्त्यावर डावीकडे गाडी वळवली तोच गाडीचा मागचा टायर एक मोठा खिळा घुसुन पंक्चर झाला. ही त्याला मिळालेली तिसरी सुचना होती. झाले, सगळ्यांनी गाडीच्या नावाने लाखोली वाहायला सुरवात केली. झक मारली आणि आज निलीमाला सोडायला आलो असे शरदला झाले. पुढच्या १५ मिनिटात त्याने गाडीचे पंक्चर चाक बदलले आणि सगळे पुन्हा मार्गस्थ झाले. साधारण दोन किलोमीटर पार केल्यावर त्यांना आमराई लागली तोवर रात्रीचे १० वाजले होते. दोन अडीच तासाच्या रस्त्यासाठी सहा तास लागल्यामुळे सगळेच वैतागले होते. बाळ पण सतत रडत असल्यामुळे सगळ्यांचे डोके उठले होते. कधी एकदा घरी पोहोचतो असे सगळ्यांना झाले होते. बराच वेळ लघवी दाबून ठेवलेल्या निलीमाला आता अजून रोखून ठेवणे अशक्य झाले होते. शेवटी नाईलाजाने तिने गाडी थांबवण्यास सांगितले. जवळच एका आंब्याच्या झाडाच्या आड उरकुन ती परत आली आणि तिथेच घात झाला एका हडळीने तिला धरले. गाडीमध्ये बसायला निलीमा तयारच होईना. सर्वांनी समजावले पण व्यर्थ. मी इथेच झाडावर बसते तुम्ही व्हा पुढे जाताना माझ्या बाळाला माझ्याकडे देऊन जा असे म्हणुन एकदम भेसूर हसली. तिचा पुरा अवतार बदलून गेला होता. केस पिंजारलेले, कुंकू कपाळभर पसरले होते. दात विचकून खिडकीतून ती बाळाकडे बघत होती आणि त्याला घ्यायला ती आपले हात पुढे करत होती. तो सर्व प्रकार पाहून वत्सला बाईंना लक्षात आले की निलीमाला कोणीतरी धरले आहे. आता काय करायचे असा विचार करत असतानाच निलीमाने डोळे गरगर फिरवत मी याला वेताळाला बळी देऊन अधिक शक्ती प्राप्त करून घेणार म्हटल्यावर मात्र सर्वांचे धाबे दणाणले. एकीकडे बाळाला वाचवणे महत्वाचे तर दुसरीकडे निलीमाला, दुहेरी कात्रीत सारे कुटुंब अडकले होते. तेवढ्यात निलीमा बाळाला घेण्यासाठी गाडीच्या खिडकीतून अर्धी आत आली तसे शरदने बबन रावांना आणि रमेशला निलिमाच्या हातांना घट्ट धरून ठेवण्यास सांगितले आणि गाडी दामटली. निलिमा अर्धी आत आणि अर्धी बाहेर लोंबकळत होती. वत्सला बाईंनी बाळाला निलीमापासून दूर नेत आपल्या छातीशी धरले होते. भीतीने त्यांच्या तोंडून शब्दच फुटत नव्हते आणि त्याच वेळी आपल्या लेकीची अवस्था पाहून त्या माऊलीला मरणप्राय यातना होत होत्या. इकडे निलीमा बेफाम होत होती. सर्वांकडे की खाऊ का गिळू अश्या नजरेने पाहत तोंडाने भयाकारी आवाज काढत मला सोडा, माझे बाळ मला द्या नाहीतर मी सर्वांना ठार मारीन असे म्हणत दात विचकुन काळजाचा थरकाप व्हावा अशा आवाजात भेसूर हसू लागली. तुमच्या पैकी कोणीही वाचणार नाही, मी कोणालाच सोडणार नाही असे म्हणत ती पूर्ण शक्तीने बबन राव आणि रमेशला गाडी बाहेर खेचू लागली. इकडे गाडी चालवताना शरदला जाणवले की आपण फिरून फिरून एकाच जागेवरून तीनदा गेलोय. चौथ्या वेळी त्याची खात्री पटली की आपण फेऱ्यात अडकलोय. अजून घर कसे येत नाही असे वाटून सगळ्यांचाच जीव टांगणीला लागला होता, सगळ्यांना हे सांगावे की नाही असा विचार करत असतानाच निलीमाने बबन राव आणि रमेशला गाडी बाहेर ओढले. ते दोघे गाडी बाहेर फेकले गेले आणि निलीमासह जमिनीवर आदळले. शरद गाडी थांबावे पर्यंत निलीमा एका आंब्याच्या झाडावर सरसर चढत शेंड्याला जाउन पोहोचली होती. बबनराव आणि रमेश चांगलेच आपटले होते, जागो जागी त्यांना खरचटले आणि मुका मार लागला होता. गाडी थांबवून शरद त्यांच्या जवळ आला.

MarathiMati.com - Android App on Google Play Store