प्रश्न?
हर्षद खंदारे
सर्वांच्या नजरा एकवटलेल्या भुकेल्या नरभक्षकासारखा
माझ्यावर !
आणि मी अस्तीत्व पणावर लावलेल्या....
निर्भीड पण बावरलेल्या - निरागस
हरणासारखा-रानोमाळ....
अखेरचा क्षणापर्यन्त
श्वासांच्या शर्यतीत जिंकण्याच्या विलक्षन ध्यासाने पेटलेलो,
मात्र..
मनाच्या खांद्यावर श्वापदांच्या सुळ्यांचे ओघळणारे रक्तरंजीत पसायदान..
नरडीचा घोट घेऊन देखील मुठीत आवळून धरलेली क्षितीज रेघ...
आणि काहिशी संभ्रमात पडलेली..
माझी अंधुक पण स्वच्छ नजर
विचारत होती
हे सर्व का?
आणि कशासाठी?
हे सर्व का?
आणि कशासाठी?
