Aksharmanch

कार्यकर्ता

Marathi Kavita

संदेश ढगे

मी कोणीच नाही आता.
म्हणजे मी पूर्वी कोणीतरई होतो.
रस्ता टापांखालचा किंवा
वारा झिंगलेला होता त्यावेळी.
पण नंतर माझा उपयोग झालाच नाही.
इथल्या कुंवार क्रांतीला
किंवा निवांत मातीला
कुठल्याही सळसळीने
मी लक्ष विचलित होऊ दिलं नाही.
एक मांजर आडवं गेलं आणि
आयुष्य मागे सरकलं तेवढंच
झाडांनी मला हात देऊ केले होते अगोदर
पण नंतर त्यांचाही बेत बदलला
मी खेचून गेलो
भाविकाने मदत नाकारलेल्या ईश्वरासारखा
पण मेलो नाही, श्वास घेत राहिलो
आता मेलोय तर
गुदमरून मेलो म्हणून
इतिहासाच्या पानांना माझ्य संदर्भाच्या उपयोग नाही
त्यांना बहुधा नुसते श्वास
हवे होते.
फुटलेल्य छातीच्या गाभाऱ्यातले.

हापूस प्रतियोगीता

हापूस चित्रपटावर आधारीत ७ प्रश्नांची उत्तरे द्या आणि जिंका २० ऑडीओ सीडी अधिक माहीतीसाठी बघा हापूस चित्रपट प्रतियोगीता

मराठी कविता

चुकीच्या कल्पनेवर आधारलेली कविता

मला दि.पू चित्रे, अरुण म्हात्रे होता येत नाही याचं दुःख आहे.

मला वसंत आबाजी डहाके होता येत नाही याचेही वाईट वाटते.

मला हेमंत जोगळेकर सारखं मऊ उबदार लिहीता येत नाही

याचंही टिंब टिंब.

मी सकाळी रीतसर उठतो.